Είναι από τις λίγες φορές στην ισορία που μια χώρα αναγκάστηκε να αλλάξει όνομα χωρίς πόλεμο. Είναι από τις λίγες φορές στην ιστροία που δύο ηγέτες κάθισαν σε ένα τραπέζι και έγινε μια συμφωνία που αναγκάζει μια χώρα να κάνει πολλές και μεγάλες αλλαγές και την αλλά, απλά όταν επικυρωθούν, να επικυρώσει την προσθήκη σε διεθνείς οργανισμούς (ΝΑΤΟ, ΕΕ). Αυτή είναι η συμφωνία των Πρεσπών που υπογράφτηκε πριν δύο χρόνια και έδωσε το όνομα της Βορείου Μακεδονίας στην γείτονος χώρα.

Τσίπρας και Ζάεφ στις Πρέσπες

Η Ελλάδα βρέθηκε στη σωστή πλευρά της ιστορίας, σημειώνει ο Αλέξης Τσίπρας με αφορμή τα δύο αυτά χρόνια και Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει ότι με την υπογραφή της Συμφωνίας «αποδείξαμε για πάντα ότι στην ιστορία των Βαλκανίων δεν χρειάζονται νικητές και ηττημένοι» και προσθέτει ότι αυτοί που σήμερα μιλούν με τα καλύτερα λόγια για τις σχέσεις της χώρας με τη Β. Μακεδονία είναι οι ίδιοι που μιλούσαν για «προδοσίες» και «εθνικές υποχωρήσεις».

Δείτε την ανάρτηση του προέδρου της αξιωματικής αντιπολίτευσης

 

Ενώ στο θέμα αναφέρθηκε και ο Αλέξης Χαρίτσης, εκπρόσωπος τύπου του ΣΥΡΙΖΑ 

Δείτε τη σχετική ανάρτηση

Ιστορικός επίλογος

Οι Πρέσπες δίχασαν την εποχή τους, αποθεώνονται τώρα και είμαστε σίγουροι ότι ο ιστορικός του μέλλοντος θα γράφει θριαμβευτικά λόγια για αυτές. Στην ιστορία της ανθρωπότητας δεν μένουν οι άνθρωποι που ρίχνουν το πυρ το εξώτερον αλλά αυτοί που συντελούν στην αλλαγή της ιστορίας. Για παράδειγμα όλοι γνωρίσζουν τον Καζαντζάκη, κανένας δεν θυμάται ποιοί τον αφόρισαν ή όλοι θυμούνται τον Γαλιλαίο κανένας δεν θυμάται ποιός τον δίκασε κ.τ.λ., Το δε θυμόμαστε δε σημαίνει ότι δεν τον ξέρουμε αλλά δίνουμε πολύ μικρή σημασία. Υπάρχουν πολλά τέτοια ιστορικά παραδείγματα.

Οι μακεδονομάχοι (Ακροδεξιά,πατριδοκάπηλοι, κ.τ.λ) θα ξεχαστούν, ο Τσίπρας θα μείνει στην ιστορί και αυτό κάποιους τους πονάει. Ως ιστορικός επίλογος λοιπόν θα μιλήσουμε και για άλλες καταστάσεις που αποφεύχθηκαν, όππως το να έχουμε τους Τούρκους στα Βόρεια συνορά μας. Η Μακεδονία σαφώς και είναι Ελληνική, η ιστορία της όμως δεν έχει μόνο τον Μέγα Αλέξανδρο που δεν αμφισβητείται σε καμία εκ των περιπτώσεων η ελληνικότητά του αλλά και αυτούς που ήρθαν τον 5ο αιώνα μ.Χ. και 15 αιώνες μετά δικαιούνται να λένε ότι είναι κάτοικοι της περιοχής, προφανέστατα Σλαβικής Καταγωγής, όπου ομιλούν μια Σλαβική Γλώσσα, κάτι που το ξεκαθαρίζει η Συμφωνία των πρεσπών.