Το ΚΚΕ καταψηφίζει αυτό το απαράδεκτο νομοσχέδιο και θα κάνουμε ό,τι μπορούμε να σας δυσκολέψουμε για το καλό των μαθητών και των φοιτητών, της Ελλάδας, της κοινωνίας, για να ανοίξει ο δρόμος για να έχει κάθε νέος και νέα την εκπαίδευση που τους αξίζει, τόνισε ο ΓΓ της ΚΕ του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, μιλώντας στην Ολομέλεια της Βουλής για το νομοσχέδιο του υπουργείου Παιδείας.

Έκανε λόγο για μια καλοπαιγμένη παράσταση μεταξύ της ΝΔ και του ΣΥΡΙΖΑ με μοιρασμένους ρόλους και το γνωστό σενάριο «είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα». Και αναρωτήθηκε για ποιους λόγους ο κόσμος της εκπαίδευσης να ευχαριστήσει τη ΝΔ που θέλει κάμερες στο σχολικό μάθημα, αυξάνει το ανώτατο όριο των μαθητών στις αίθουσες και μάλιστα σε περίοδο πανδημίας, έχει μικρά παιδιά σε κοντέινερ και δεν κάνει μόνιμες προσλήψεις εκπαιδευτικών. Για τον ΣΥΡΙΖΑ σημείωσε ότι δεν πρέπει να περιμένει ευχαριστώ που άνοιξε την όρεξη στη ΝΔ για το Λύκειο-εξεταστικό κέντρο με το νόμο Γραβρόγλου, που χαρακτήρισε λαϊκιστικό το αίτημα για 30.000 προσλήψεις, που το ολοήμερο σχολείο δεν λειτουργεί.

Για την «αξιολόγηση» και για το επιχείρημα ότι επιδιώκει την αναβάθμιση έφερε το παράδειγμα των ΗΠΑ που έχει απόφοιτους που δεν γνωρίζουν Ιστορία και Γεωγραφία και τόνισε ότι αυτό που χρειάζεται είναι επιμόρφωση των εκπαιδευτικών με σύγχρονα βιβλία της αντικειμενικής πραγματικότητας. Για τις δεξιότητες σημείωσε ότι δείχνουν την αντιδραστικότητα του συστήματος που θέλει να βγάλει έναν εργαζόμενο αποδοτικό και εκμεταλλεύσιμο, πιο φτηνό. Αναφερόμενος στην εισαγωγή των Αγγλικών στα Νηπιαγωγεία σημείωσε ότι άλλες είναι οι προτεραιότητες, όπως οι χώροι άθλησης, οι σχολικοί κήποι και τα εργαστήρια. Χαρακτήρισε αντιπαιδαγωγικό μέτρο την Τράπεζα Θεμάτων και ζήτησε από το υπουργείο Παιδείας να γίνει η εξεταστική των φοιτητών και με την παραχώρηση συνεδριακών κέντρων.

Ολόκληρη η ομιλία:

«Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης,

Φέρατε ένα νομοσχέδιο προς διαβούλευση μέσα στην πανδημία με κλειστά σχολεία, Πανεπιστήμια, χωρίς να υπάρχει ουσιαστική δυνατότητα στον κόσμο της Εκπαίδευσης, στους μαθητές, στους εκπαιδευτικούς, στους γονείς, στους φοιτητές, να συζητήσουν, να οργανώσουν γενικές συνελεύσεις.

Φυσικά, η κυρία υπουργός είπε ότι εν μέσω πανδημίας ο κόσμος μπορούσε να τοποθετηθεί μέσω της διαβούλευσης.

Η διαβούλευση έγινε. Τι συμπέρασμα βγάλατε, κύριοι της κυβέρνησης;

Η μεγάλη πλειοψηφία των σχολείων στη διαβούλευση είναι αρνητική στο νομοσχέδιό σας. Έχετε στρέψει ενάντιά σας το σύνολο του κόσμου της Εκπαίδευσης. Είναι αυτός ο κόσμος που αγωνιά πραγματικά.

Είναι οι εκπαιδευτικοί που δίνουν τη μάχη για να στηρίξουν τους μαθητές, τα «παιδιά τους» με όλα τα μέσα και παράλληλα διεκδικούν και αγωνίζονται.

Είναι οι γονείς που προσπαθείτε να τους κάνετε συνένοχους για τα μεγάλα αδιέξοδα του συστήματος που υπερασπίζεστε, με την επίκληση της ατομικής -πάλι- ευθύνης, όταν εσείς αποποιείστε τη δική σας κρατική ευθύνη για να στηρίξετε ουσιαστικά τα σχολεία.

Υποχρεωτικότητα όμως στην Εκπαίδευση σημαίνει ότι το κράτος είναι υποχρεωμένο να διασφαλίζει όλους τους όρους για την ουσιαστική και ισότιμη πρόσβαση των μαθητών στη γνώση και όχι να πετάει το μπαλάκι στους γονείς.

Είναι οι μαθητές που δεν φτάνει που ήταν κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους των σπιτιών για 3 μήνες, τώρα τους βάζετε κι άλλα εμπόδια για να μορφωθούν.

Από τη μία θεωρούνται ώριμοι για να ψηφίζουν και να εκλέγουν βουλευτές και από την άλλη εσείς, κύριοι της κυβέρνησης, τους αποκλείσατε από το να τοποθετηθούν στο νομοσχέδιο αυτό που συζητάμε σήμερα, στην Επιτροπή Μορφωτικών Υποθέσεων της Βουλής. Αυτή είναι υποκρισία!

Είναι οι φοιτητές που γίνονται μπαλάκι ανάμεσα στο υπουργείο Παιδείας και τις διοικήσεις των Πανεπιστημίων για το πότε και το πώς θα γίνει η εξεταστική, για το πότε θα ολοκληρώσουν τις σπουδές.

Εδώ, πλέον, η κατάσταση είναι τουλάχιστον εξοργιστική. Η κυβέρνηση δεν έχει κάνει απολύτως τίποτα. Δεν έχει κάνει τίποτα για να διασφαλίσει όρους ομαλής ολοκλήρωσης του εξαμήνου και της εξεταστικής, με αποτέλεσμα οι φοιτητές να πορεύονται στα τυφλά και οι διδάσκοντες να καλούνται να ανακαλύψουν τρόπους τετραγωνισμού του κύκλου!

Αναρωτιόμαστε. Και μαζί μας βέβαια αναρωτιέται ο κόσμος που μας παρακολουθεί, που ζει την κατάσταση στην εκπαίδευση.

Είναι δυνατόν πάνω σε αυτήν την προβληματική κατάσταση στην εκπαίδευση των παιδιών μας, να παίζετε ανάμεσα στην κυβέρνηση της ΝΔ και τον ΣΥΡΙΖΑ μια κακοπαιγμένη παράσταση, με μοιρασμένους ρόλους και γνωστό σενάριο, με τίτλο «Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα»;

Δηλαδή, μήπως πρέπει ο λαός και η νεολαία να σας ευχαριστεί κιόλας; Και για ποιο πράγμα ακριβώς να σας ευχαριστεί;

Για το ότι θέλετε να κάνετε ριάλιτι τη μαθητική ζωή των παιδιών μας με την απαράδεκτη τροπολογία; Για το ότι στα Δημοτικά Σχολεία δεν λειτουργούν τα Ολοήμερα; Και τι θα κάνουν οι γονείς που οι εργάζονται;

Μήπως θέλετε να σας πούνε ευχαριστώ για το ότι ενώ όλοι μιλάνε για αποφυγή συνωστισμού, ανεβάζετε με νόμο, τον ούτως ή άλλως απαράδεκτο ανώτατο αριθμό μαθητών ανά τάξη, στα Νηπιαγωγεία και στα Δημοτικά, στους 25;

Κάτι που θα έχει ως αποτέλεσμα μειώσεις και συγχωνεύσεις τμημάτων ή ακόμα και αναγκαστικές μετακινήσεις παιδιών σε σχολεία εκτός τόπου κατοικίας τους.

Για το ότι ακόμα περιμένουμε μόνιμους διορισμούς εκπαιδευτικών στα σχολεία; Και πώς θα ξεκινήσουν τα μαθήματα τον Σεπτέμβρη; Εκ περιτροπής;

Να σας ευχαριστήσουν για το ότι συνεχίζετε να στριμώχνετε 4χρονα και 5χρονα σε κοντέινερ σε προαύλια Γυμνασίων και Λυκείων; Γιατί δεν καταργείτε αυτό το απαράδεκτο άρθρο που ψηφίστηκε επί ΣΥΡΙΖΑ;

Εσάς, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, επειδή δεν πάει και πολύς καιρός που έχετε κυβερνήσει, και δεν ξεχνάει ο λαός μας, για ποιο πράγμα ακριβώς να σας ευχαριστήσουμε; Για το ότι ανοίξατε την όρεξη στη ΝΔ για να ολοκληρώσει τη μετατροπή του Λυκείου σε μια απέραντη εξεταστική αρένα με τον περιβόητο νόμο Γαβρόγλου; Εσείς δεν μιλήσατε για πανελλαδικού τύπου εξετάσεις που τώρα η κυβέρνηση υλοποιεί με την Τράπεζα Θεμάτων; Εσείς δεν είπατε ότι το Λύκειο πρέπει να γίνει φροντιστήριο για να αποκαταστήσει τον ρόλο του, για να μην πηγαίνουν τα παιδιά φροντιστήριο και να μην κάνουν απουσίες στην Γ’ Λυκείου στο τέλος της χρονιάς; Μήπως μειώθηκαν τα φροντιστήρια φέτος;

Ρητορικό το ερώτημα, γιατί δεχτήκατε τα συγχαρητήρια από τις μεγάλες αλυσίδες φροντιστηρίων, τα ίδια συγχαρητήρια βέβαια που δέχεται σήμερα και η ΝΔ.

Αυτοί ξέρουν καλύτερα…

Μήπως να σας ευχαριστήσουν οι αναπληρωτές που τους βάλατε να κυνηγούν χαρτιά και πιστοποιήσεις και να πληρώνουν κι από πάνω;

Εσείς που είπατε ότι το αίτημα για 30.000 μόνιμους διορισμούς είναι λαϊκίστικο και ακραίο! Το πιστεύετε ακόμα άραγε; Τέλος, κυρίες και κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, μην κλαίτε και τόσο πολύ για το Ολοήμερο που δεν λειτουργεί.

Ποιος ψήφισε τον νόμο που καταργεί τον σταθερό δάσκαλο στο Ολοήμερο Δημοτικό;

Δυστυχώς, αυτή είναι η κατάσταση σήμερα. Και εσείς, κυρία Κεραμέως, τι αντιπροτείνετε;

Αναβάθμιση, λέτε! Πολύ ωραία λέξη, όντως. Γι’ αυτό και σχεδόν όλα τα νομοσχέδια για την Παιδεία, όλων των κυβερνήσεων, την εμπεριέχουν. Την έχετε ταράξει την Παιδεία στην αναβάθμιση.

Γι’ αυτό και γίνονται οι διαδηλώσεις; Γιατί τάχα δεν θέλουν …άλλη αναβάθμιση οι εκπαιδευτικοί, οι γονείς, οι μαθητές, οι φοιτητές;

Ας σοβαρευτείτε επιτέλους!

Κι έχετε βάλει και τα τρολ, παπαγαλάκια σας που κρύβουν τις διεκδικήσεις των Φοιτητικών Συλλόγων που ζητάνε να παρθούν ουσιαστικά μέτρα για να γίνει η εξεταστική, ακόμα και διά ζώσης, και τολμάνε να μιλάνε για τεμπελιά και ήσσονα προσπάθεια. Βάζετε στο στόχαστρο, κύριοι της κυβέρνησης, το φοιτητικό κίνημα που αγωνίζεται, αλλά τελικά δεν θα σας περάσει.

Για πείτε μας, λοιπόν, στο συγκεκριμένο: Γιατί δεν παίρνετε απόφαση να διατεθούν μια σειρά συνεδριακά κέντρα των ΑΕΙ για τις εξετάσεις και διά ζώσης; Τα έχετε για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τον συνεδριακό τουρισμό μόνο. Για αυτό δεν τα δίνετε για τους φοιτητές;

Κυρίες και κύριοι, ας μιλήσουμε λοιπόν για την ουσία του νομοσχεδίου που φέρατε. Έχετε βρει την καραμέλα που πιπιλίζει ο ΟΟΣΑ και η Ευρωπαϊκή Ένωση και την χρησιμοποιούσε και ο ΣΥΡΙΖΑ, με άλλο περιτύλιγμα βεβαίως τότε…

Τι λέτε; Αξιολόγηση ίσον αναβάθμιση της ποιότητας! Και επικαλείστε μάλιστα το γεγονός -ψευδώς- ότι δεν υπάρχει αξιολόγηση της εκπαίδευσης στην Ελλάδα, σε αντίθεση με άλλα καπιταλιστικά κράτη.

Θα σας απαντήσουμε και σε αυτό.

Μήπως γνωρίζετε το περίφημο κείμενο του υπουργείου Παιδείας των ΗΠΑ, το 2008 με τίτλο «Ένα έθνος υπό λογοδοσία»;

Σε αυτό το κείμενο, λοιπόν, έμπαινε άλλη μια φορά ο στόχος για επέκταση της αξιολόγησης της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Τι έχουν καταφέρει μέχρι σήμερα στις ΗΠΑ; Παρακολουθήστε κανένα βιντεάκι στο διαδίκτυο, θα τα δείτε.

Θα δείτε απόφοιτους Λυκείου ή και κολεγίου να μην ξέρουν την ιστορία του τόπου τους, να μην ξέρουν πού βρίσκονται μια σειρά κράτη ανά τον κόσμο. Μην αναφέρω καν τις διάφορες ανορθολογικές θεωρίες συνωμοσίας που δίνουν και παίρνουν σε μια χώρα με «αξιολογημένο» υποτίθεται εκπαιδευτικό σύστημα, για να μην ξεχνιόμαστε.

Και μας τα παρουσιάζετε όλα αυτά ως καινοτόμα και σύγχρονα. Θα πείτε: Εδώ είναι Ελλάδα, εδώ είναι Ευρώπη. Έχουμε άλλη κουλτούρα, άλλη νοοτροπία, το λέτε.

Μήπως -όμως- τέτοια προβλήματα δεν εμφανίζονται και στην Ευρώπη; Τόσοι και τόσοι ακαδημαϊκοί παραπονιούνται για το επίπεδο των φοιτητών τους, σε κράτη με ισχυρή κουλτούρα αξιολόγησης -για να αναφέρω και μια φράση του κυρίου Γαβρόγλου που μας έλεγε ότι αυτό δήθεν λείπει από την Ελλάδα.

Τι πάει να πει ότι το σχολείο αποτιμά τη δουλειά του με βάση τα «μαθησιακά αποτελέσματα» και μάλιστα αναρτά τα πορίσματα της αξιολόγησης στο διαδίκτυο; Και ποιος έχει την ευθύνη για τα μαθησιακά αποτελέσματα; Το σχολείο; Οι εκπαιδευτικοί; Η οικογένεια;

Προσέξτε, γιατί θα οδηγήσετε σε μια κατάσταση που τα σχολεία θα είναι και με τη βούλα πλέον του νόμου σχολεία ημιμάθειας πολλών ταχυτήτων. Αλλού λοιπόν είναι το πρόβλημα.

Αυτή η όμορφη λεξούλα της αξιολόγησης, που ακούγεται πολύ συμπαθητικά, γίνεται πρόβλημα για την εκπαιδευτική διαδικασία γιατί θέλει να ελέγξει τους αντιδραστικούς σκοπούς της εκπαίδευσης που εσείς και οι προηγούμενες κυβερνήσεις υπηρετείτε διαχρονικά.

Άλλωστε, μήπως οι εκπαιδευτικοί δεν αξιολογούν και σήμερα τη δουλειά τους, όταν βγαίνουν από το μάθημα; Δεν εκτιμούν τι πήγε ή τι δεν πήγε καλά; Σε ποιους μαθητές πρέπει να σκύψουν παραπάνω;

Μήπως πρώην μαθητές δεν βλέπουν παλιούς δασκάλους τους και τρέχουν να τους χαιρετήσουν, όπως έλεγε πριν ο κ. Γεραπετρίτης, γιατί στα πιο ευαίσθητα χρόνια της ζωής τους, οι τελευταίοι τους στήριξαν, τους δώσανε έμπνευση;

Για τέτοια αξιολόγηση μιλάτε; Αν μιλάτε για τέτοια αξιολόγηση, σας ενημερώνουμε ότι γίνεται και σήμερα. Όπως γινόταν και σε άλλες εποχές. Και φροντίστε να στηρίξετε τους εκπαιδευτικούς και τους μαθητές παραπέρα σε αυτό. Δηλαδή, επιμορφώστε επιτέλους ουσιαστικά και επιστημονικά τους εκπαιδευτικούς με σύγχρονα βιβλία, παιδαγωγικά γραμμένα, που θα αντανακλούν την αντικειμενική πραγματικότητα και όχι όπως σήμερα με τα διάφορα σχολικά βιβλία που λένε στους εκπαιδευτικούς να πουν στους μαθητές ότι υπάρχουν πολλές αλήθειες, που διδάσκουν τη μητρική γλώσσα από συνταγές μαγειρικής. Και σας «μάρανε» τάχα να βάλετε την αγγλική γλώσσα από το Νηπιαγωγείο, λες κι αυτό είναι που μας λείπει τώρα κι όλα τα άλλα τα έχουμε λυμένα.

Άλλες είναι οι προτεραιότητες, κυρία υπουργέ, για την προσχολική ηλικία. Φτιάξτε χώρους άθλησης, σχολικούς κήπους για τα νήπια, τους άλλους μαθητές. Τα άλλα θα έρθουν. Έστω και λίγο αργότερα. Μην ανησυχείτε.

Μα θα μας πείτε: «Εμείς θέλουμε ένα σχολείο που θα δίνει σύγχρονες γνώσεις όχι στείρα απομνημόνευση αλλά βιωματική μάθηση» -το λέτε- και ότι αυτές είναι μάλιστα οι ήπιες δεξιότητες που βάζουμε στο σχολείο! Όμως τα πράγματα είναι σοβαρά.

Και είναι τόσο σοβαρά που γι’ αυτό το ζήτημα, των δεξιοτήτων, έχετε και την πλήρη στήριξη και του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΙΝΑΛ. Και είναι τόσο σοβαρά γιατί αυτό απαιτεί διακαώς και η Ευρωπαϊκή Ένωση. Όμως αυτή η εμμονή σας για τις δεξιότητες δείχνει και την αντιδραστικότητα του συστήματος που υπηρετείτε.

Είναι η απάντηση που δίνει ο καπιταλισμός στο τι άνθρωπο, τι εργαζόμενο θέλει να βγάλει το σχολείο. Για να είναι αποδοτικός και εκμεταλλεύσιμος, δηλαδή ακόμα πιο φθηνός για το μεγάλο κεφάλαιο. Για να καταπίνει αμάσητα τις φθαρμένες αξίες και να τις θεωρεί ότι είναι για το δικό του συμφέρον. Κι όλα αυτά εξηγούν το ταξικό περιεχόμενο της πολιτικής σας κι όχι γενικά κι αφηρημένα η λαϊκή καταγωγή κάποιων βουλευτών, όπως άκουσα χθες να λέει μια βουλευτής της ΝΔ η οποία έλεγε ότι παθαίνει κι αλλεργία όταν ακούει για την ταξικότητα στην εκπαίδευση.

Αναρωτιόμαστε:

Τι θα πείτε στους μαθητές για τις εξαρτήσεις όταν παίρνετε αποφάσεις που συντηρούν και διαιωνίζουν την εξάρτηση, την κάθε είδους εξάρτηση;

Τι θα πείτε για την καταστροφή του περιβάλλοντος, όταν παραδίδετε τα δάση βορά στους μεγάλους ιδιώτες επενδυτές για το καπιταλιστικό κέρδος, όταν αφήνετε να λειτουργούν τα καζάνια του θανάτου, οι ΧΥΤΑ με αποτέλεσμα εκτίναξη των καρκίνων;

Τι θα πείτε για τα ανθρώπινα δικαιώματα; Όταν η ανεργία και η απληρωσιά των γονιών των μαθητών εκτινάσσονται; Όταν η Υγεία γίνεται εμπόρευμα;

Αυτό το σύγχρονο κατηχητικό στη νεολαία δεν πρέπει να περάσει.

Και μην μας πείτε για άλλες δεξιότητες που θεωρούνται και πολύ σωστά ως αναγκαίες. Δεν μιλάμε για αυτές.

Φτιάξτε εργαστήρια σε όλα τα σχολεία, φτιάξτε σχολικούς κήπους αν θέλετε ουσιαστική βιωματική μάθηση και όχι μέσω εικόνας, λες και τα παιδιά δεν έχουν χέρια, δεν έχουν άλλες αισθήσεις. Και δώστε ό,τι είναι αναγκαίο δωρεάν και για όλους.

Γιατί πολύ φοβόμαστε ότι αλλού το πάτε. Γιατί και σήμερα σε μια σειρά σχολεία γίνονται τέτοια προγράμματα αλλά βάζουν πάλι οι γονείς το χέρι στην τσέπη. Αυτό θέλετε. Σχολεία αυτόνομα κατ’ όνομα, αλλά στην πραγματικότητα απόλυτα εξαρτημένα από την τσέπη των γονιών και από κάποιους χορηγούς.

Όμως αυτή η αντιδραστική αντίληψη για το σχολείο και δοκιμάστηκε, και μέσα στην πανδημία, και κατέρρευσε παταγωδώς όταν χρειάστηκαν κεντρικές παρεμβάσεις για την ενίσχυση των σχολικών υποδομών.

Κυρίες και κύριοι,

Σας το είχαμε πει. Η νεολαία θα βρει το δρόμο της. Θα βρει τρόπο να νικήσει τα σκοτάδια που απλώνετε.

Δεν φτάνει που έχετε κάνει τη ζωή πατίνι στους μαθητές. Με το ατέλειωτο σχολείο-φροντιστήριο, τώρα βάζετε επιπλέον και την Τράπεζα Θεμάτων που με τους αγώνες των μαθητών καταργήθηκε.

Και μην βαυκαλίζεστε εκεί στον ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί και η δική σας αντίληψη, για εξετάσεις σε ομάδες σχολείων, την Τράπεζα Θεμάτων φωτογράφιζαν, με άλλο όνομα βεβαίως, για να κρατάτε μόνο τα προσχήματα.

Και τι λέτε, κύριοι της κυβέρνησης, για να προωθήσετε αυτό το απαράδεκτο μέτρο;

Ότι πρέπει να βγει η ύλη. Και το λέτε εσείς αυτό που είχαν φτάσει τα Χριστούγεννα και δεν είχατε ακόμα στείλει εκπαιδευτικούς σε πανελλαδικώς εξεταζόμενα μαθήματα, ακόμα και εδώ στην Αττική.

Για να μην μιλήσουμε για ακριτικά ή νησιωτικά σχολεία. Αλλά έχετε βρει και τη λύση γι’ αυτά τα σχολεία. Όπως πρότεινε και ο κύριος Λιάκος επί ΣΥΡΙΖΑ με το περίφημο πόρισμά του. Το οποίο υποδέχτηκε ως «προϊόν δημιουργικής σκέψης» ο τότε υπουργός κ. Φίλης: Κάμερα στα σχολεία!

Λοιπόν, για να το ξεκαθαρίσουμε. Η Τράπεζα Θεμάτων, κατά την άποψή μας, κατά την άποψη της εκπαιδευτικής κοινότητας, είναι αντιπαιδαγωγικό μέτρο. Γιατί όταν οι εκπαιδευτικοί «τρέχουν την ύλη», εκ των πραγμάτων, αναγκάζονται να δουλεύουν με λίγα παιδιά. Θα υπάρχουν άλλα παιδιά που μένουν πίσω, που δεν μπορούν να ακολουθήσουν αυτούς τους ρυθμούς.

Και έτσι, κυριολεκτικά θα αποθαρρύνονται στο να συνεχίσουν τη μορφωτική διαδικασία, καθώς θα πυκνώνουν τα κενά που αυτά έχουν. Ή ακόμα και αν μπορούν να παρακολουθήσουν τους ρυθμούς, αναγκάζονται ακόμα πιο έντονα να παπαγαλίζουν, να μην αφομοιώνουν ουσιαστικά τη γνώση.

Και προφανώς αυτό έχει και κοινωνικό πρόσημο. Είναι κυρίως τα παιδιά που δεν έχουν τη δυνατότητα φροντιστηρίων ή το σχολείο τους αντιμετώπισε πρόβλημα ελλείψεων σε εκπαιδευτικούς. Σε κάθε περίπτωση, είναι τα παιδιά που ξεκινούν από άλλη αφετηρία την εκπαίδευση.

Όμως, αυτό θα έχει ολέθριο αποτέλεσμα. Γιατί θα παραμερίζεται η προσωπική ευθύνη του εκπαιδευτικού, για το τι συμβαίνει στην τάξη του, η δυνατότητά του να προσαρμόζει όσο το δυνατόν καλύτερα το περιεχόμενο και τη μέθοδο της διδασκαλίας στις συγκεκριμένες ανάγκες των μαθητών του. Εκ των πραγμάτων μετατρέπεται ακόμα πιο έντονα σε προγυμναστή εξετάσεων. Και, βέβαια, αυτό δεν θα περάσει!

Ας περάσουμε τώρα να δούμε τις διατάξεις για τα Πανεπιστήμια, σύντομα. Σχεδόν κάθε πρόβλεψη του νομοσχεδίου για τα Πανεπιστήμια έρχεται να φωτίσει την πραγματικότητα που έχει οδηγήσει στη σημερινή κατάσταση.

Γιατί, δυστυχώς, τίποτε από όσα εξοργίζουν σήμερα την πανεπιστημιακή κοινότητα δεν απορρέει από την πανδημία, αλλά από τον πυρήνα της πολιτικής για τα Πανεπιστήμια που με ευλαβική προσοχή προωθούν και υλοποιούν όλες οι κυβερνήσεις και όλοι οι υπουργοί Παιδείας των τελευταίων χρόνων.

Για να το πούμε και αλλιώς: Η γραμμή που ενώνει τις νομοθετικές παρεμβάσεις όλων -μην πω τα ονόματά τους- των υπουργών όλης της τελευταίας δεκαετίας μέχρι σήμερα μπορεί να είναι τεθλασμένη, είναι όμως συνεχής.

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με το πρόσχημα της προσέλκυσης ξενόγλωσσων φοιτητών, ωσάν τα Πανεπιστήμια να είναι tour operators, ανοίγει κι άλλο τον δρόμο.

Για να μπουν και να γενικευτούν τα δίδακτρα και στα προπτυχιακά, σε συνέχεια των αντίστοιχων ρυθμίσεων της προκατόχου της κυβέρνησης, του ΣΥΡΙΖΑ, που επί των ημερών του όχι μόνο μπήκαν οι βάσεις για τέτοια προγράμματα, αλλά γενικεύτηκαν ακόμα περισσότερο τα δίδακτρα και στα μεταπτυχιακά.

Είναι ακριβώς αυτά τα δίδακτρα που ακόμα και εν μέσω πανδημίας, η κυβέρνηση και οι διοικήσεις των ιδρυμάτων αρνούνται να κόψουν.

Η δήθεν κριτική του ΣΥΡΙΖΑ ότι στο ΣτΕ θα καταρριφθεί η απαγόρευση συμμετοχής Ελλήνων φοιτητών, θα ήταν αστεία, αν δεν ήταν τουλάχιστον εξοργιστικό να προσπαθεί ο ΣΥΡΙΖΑ να οχυρωθεί πίσω από τέτοια επιχειρήματα, για να κρύψει την ουσιαστική του σύμπλευση με την κυβέρνηση και σε αυτά τα ζητήματα.

Αλήθεια, αν δεν είναι έτσι, γιατί απορρίψατε, κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ, από κοινού με τη ΝΔ τότε, την πρόταση του ΚΚΕ να κατοχυρωθεί και συνταγματικά η προτεραιότητα που πρέπει να έχει το Ελληνικό Δίκαιο έναντι του Ευρωενωσιακού;

Επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ ξεκίνησαν να μπαίνουν τα θεμέλια για τέτοια προγράμματα. Επί των ημερών του ΣΥΡΙΖΑ μπήκαν για πρώτη φορά φοιτητές που μόλις αποφοίτησαν από το Λύκειο σε προπτυχιακά προγράμματα με δίδακτρα στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο!

Αυτό που τώρα λέτε, αντιπολιτευόμενοι τη ΝΔ, είναι το ίδιο επιχείρημα που επικαλεστήκατε κι εσείς για να προωθήσετε την περαιτέρω εξίσωση των κολεγίων με τα ελληνικά πανεπιστήμια.

Ας μην κρύβονται, λοιπόν, οι κύριοι του ΣΥΡΙΖΑ πίσω από φύλλα συκής. Με τις προβλέψεις για ξενόγλωσσα προγράμματα σπουδών με δίδακτρα, συμπράξεις με Πανεπιστήμια του εξωτερικού, θερινά προγράμματα κ.α. επιχειρείται να επεκταθούν οι δραστηριότητες του Πανεπιστημίου-επιχείρηση, που θα εμπορεύεται προγράμματα σπουδών και άλλα «προϊόντα» και «υπηρεσίες».

Μάλιστα, η βίαιη στροφή στην τηλεκπαίδευση τους μήνες της πανδημίας έχει ανοίξει ακόμα περισσότερο τις ορέξεις όσων προσβλέπουν να βρουν μεγαλύτερο αγοραστικό κοινό για να πουλάνε και τα ξενόγλωσσα προγράμματα.

Κυρίες και κύριοι της κυβέρνησης,

Μιλάτε υποκριτικά για αποκατάσταση του δίκιου, για να φέρετε μια ρύθμιση που πετσοκόβει κυριολεκτικά το δικαίωμα των παιδιών των λαϊκών οικογενειών να σπουδάσουν στον τόπο κατοικία τους.

Είναι προκλητικό να θεσπίζετε κι αυτό το αυθαίρετο κατώφλι στη διαφορά των βάσεων, σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης να διατηρήσει πελατεία και για τις νέες Εστίες που θέλει να χτίσει με ΣΔΙΤ, ώστε να διασφαλίζονται τα λειτουργικά κέρδη των μεγάλων επιχειρηματιών με τους οποίους θα συμπράξει.

Το «δίκαιο» που πρέπει να γίνει πράξη είναι να λυθούν εδώ και τώρα τα προβλήματα των χιλιάδων παιδιών που βρίσκονται στον αέρα, δεν μπορούν να παρακολουθήσουν μαθήματα, να πάρουν πάσο, να έχουν δωρεάν σίτιση.

Το «δίκαιο» είναι να ενισχυθεί, με ευθύνη του κράτους και έκτακτη χρηματοδότηση, η φοιτητική μέριμνα και όχι να παραδοθεί σε ιδιώτες και να δίνεται με το σταγονόμετρο, όσο αντέχει η κερδοφορία των λίγων.

Κυρίες και κύριοι,

Το ΚΚΕ καταψηφίζει το απαράδεκτο αυτό νομοσχέδιο.

Φυσικά υπουργοί Παιδείας θα αλλάζουνε, όπως και οι κυβερνήσεις, αλλά στα συρτάρια μένουν οι ανεξόφλητες πολιτικές επιταγές που αφήνει ο ένας στον άλλον.

Γι’ αυτό και έχει σημασία και θα κάνουμε το παν για να σας δυσκολέψουμε. Για το καλό των παιδιών, των μαθητών, των φοιτητών, των οικογενειών τους, για το καλό της Ελλάδας και της κοινωνίας συνολικά.

Για να ανοίξει ο δρόμος για μια κοινωνία που θα εγγυάται πραγματικά ότι κάθε νέα και νέος θα έχει την εκπαίδευση που του αξίζει.

Και σταματήστε να κουνάτε το δάχτυλο στα παιδιά του λαού μας, να τους κατηγορείτε για «τεμπελιά», για ήσσονα προσπάθεια, εσείς και οι δήθεν άριστοι που κάνουν εδώ που τα λέμε μεταξύ μας και που είναι γνωστό και μαζικές αντιγραφές.

Οι μαθητές, οι φοιτητές, οι γονείς τους ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει να σπουδάζεις και να πρέπει να δουλέψεις για να ζήσεις.

Ναι. Μέσα στην καταχνιά που οικοδομείτε, το δίλημμα για τη ζωή και το μέλλον της νεολαίας για να μπορεί να αναπνεύσει είναι ένα:

Σχολείο για λίγους και εκλεκτούς, καπιταλιστική βαρβαρότητα δηλαδή ή Παιδεία των ίσων και των πολλών, μια νέα κοινωνία, η σοσιαλιστική κοινωνία;

Ουσιαστικά δυο δρόμοι διαφορετικοί που παλεύουν: Παράσιτα απ’ τη μια, πραγματικοί δημιουργοί του πλούτου απ’ την άλλη.

Τελικά θα θριαμβεύσει το δίκιο, είμαστε σίγουροι γι’ αυτό, η πραγματική μόρφωση και η ζωή!».

902