Σήμερα σε στενό οικογενειακό περιβάλλον τελέστηκε η θρησκευτική κηδεία του Μανώλη Γλέζου με την παρουσία του Αρχεπίσκοπου Ιερώνυμου και λίγων συγγενών.

Κηδεύτηκε ο Μανώλης Γλέζος "Αθάνατος"! (Video)

Στο μεγαλείο του θανόντος υποκλιθηκε όλη η Ελλάδα, την ίδια ώρα που η σημαία κυμάτιζε μεσίστια στην Ακρόπολη, εκεί που κατέβηκε το Ναζισιτικό σύμβολο το 1941. Η γυναίκα του, Τζώρτζια, τα δυο παιδιά με τους/τις συζύγους τους και τα τέσσερα εγγόνια του, αποχαιρέτησαν τον Μανώλη τους, σε μια κηδεία που υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν πάνδημη.

Η οικογένεια Γλέζου παρακαλεί αντί στεφάνου να γίνει δωρεά στη Βιβλιοθήκη Νίκου Ν. Γλέζου στ’ Απεράθου. Ο Νίκος Γλέζος ήταν ο αδερφός του Μανώλη, που εκτελέστηκε από τους Ναζιστές το 1944 και προς τιμήν του έφτιαξε την Βιβλιοθήκη στον τόπο καταγωγής του στη Νάξο.

Ρεπορτάζ της ΕΡΤ

Ο ΣΥΡΙΖΑ, το κόμμα που ανήκε μέχρι το 2015, προς τιμήν του κατέθεσε στεφάνια σε τρία διαφορετικά σημεία της Αθήνας.

Στο Σκοπευτήριο της Καισαριανής, κατέθεσε στεφάνι ο γραμματέας της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής Επικρατείας, Πάνος Σκουρλέτης, μαζί με το μέλος της Κ.Ε., Άγγελο Γκόγκογλου και την Άννα Παραγιού εκ μέρους της Νεολαίας του ΣΥΡΙΖΑ.

Τη μνήμη του Μανώλη Γλέζου τίμησε ο ΣΥΡΙΖΑ

Στον χώρο του κολαστηρίου της Κομαντατούρ, στην οδό Κοραή στην Αθήνα, κατέθεσε στεφάνι ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, βουλευτής Α’ Αθήνας, Δημήτρης Τζανακόπουλος, συνοδευόμενος από τα μέλη της Κ.Ε. Κώστα Πουλάκη, Αχιλλέα Ρουσιάκη, Πέτρο Καλκανδή, τον Συντονιστή της ΝΕ Α’ Αθήνας, Νίκο Κούτση, το μέλος του Συντονιστικού της ΝΕ, Λένα Κουγέα και τον Βασίλη Γλέζο από τη Νεολαία.

Στο «Σπίτι της ΕΠΟΝ», στους Αμπελόκηπους, κατέθεσαν στεφάνι ο βουλευτής Α’ Αθήνας του ΣΥΡΙΖΑ, Χριστόφορος Βερναρδάκης και το μέλος του Συντονιστικού της ΝΕ Α΄ Αθήνας, Χαρά Ματσούκα, μαζί με αντιπροσωπεία της Ο.Μ. Αμπελοκήπων.

Πρόθεση του ΣΥΡΙΖΑ είναι, μόλις ξεπεραστεί η σημερινή κατάσταση, να διοργανώσει εκδήλωση τιμής στην Αθήνα, στην πόλη όπου ο «πρώτος παρτιζάνος της Ευρώπης», Μανώλης Γλέζος μαζί με τον Λάκη Σάντα σήκωσαν ανάστημα στον ναζισμό και ταπείνωσαν τη σημαία με τη σβάστικα. Ο ΣΥΡΙΖΑ, σεβόμενος την επιθυμία της οικογένειας, κατέθεσε επίσης ένα χρηματικό ποσό στη Βιβλιοθήκη Νίκου Ν. Γλέζου στ’ Απεράθου της Νάξου, στη μνήμη του εκτελεσμένου από τους Γερμανούς, αδελφού του Μανώλη Γλέζου.

Η Λαϊκή ενότητα, κόμμα που συμμετείχε μέχρι το τέλος της ζωής του, ζήτησε να κηρυχθεί εθνικό πένθος προς τιμήν του Μ.Γλέζου.

Ιδού η επιστολή προς την πρόεδρο της Ελληνικής Δημοκρατίας, τον πρωθυπουργό, τον πρόεδρο της βουλής, τον υποργό εσωτερικών και τους προέδρους των κομμάτων.

Αξιότιμες και αξιότιμοι κυρίες και κύριοι

Θέλουμε κατ αρχάς να εκφράσουμε την ικανοποίηση μας, για την απόφαση της Βουλής και της κυβέρνησης να γίνει η κηδεία του Μανώλη Γλέζου, αυτού του Μεγάλου Έλληνα, του μεγάλου αγωνιστή, πρώην Βουλευτή και Ευρωβουλευτή και συντρόφου μας, Δημοσία Δαπάνη.

Έχουμε τη γνώμη όμως ότι για τον Πρώτο Παρτιζάνο της χώρας μας, για τον Άνθρωπο που 19 ετών κατέβασε τη σβάστικα από την Ακρόπολη μαζί με τον Λάκη Σάντα και συνέχισε να αγωνίζεται μέχρι τη τελευταία στιγμή για την Ελευθερία, την Εθνική Ανεξαρτησία, τη Δημοκρατία και τη Διεκδίκηση των Γερμανικών οφειλών προς την Ελλάδα, πρέπει η Ελληνική Πολιτεία να τον τιμήσει όπως του αξίζει.

Με δεδομένη τη μεγάλη υγειονομική απειλή που ζούμε, επιβάλλεται ως ελάχιστος φόρος τιμής στον Μανώλη Γλέζο :

Να κηρυχτεί αύριο εθνικό πένθος και να δώσουμε όλοι όρκο τιμής ότι θα συνεχίσουμε και θα εντείνουμε τον αγώνα του για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών επανορθώσεων και οφειλών προς τη χώρα μας

Με εκτίμηση

Η Π.Γ. της Λαϊκής Ενότητας

Αθήνα 31-3-2020

Τσίπρας: «Ο ασυμβίβαστος Μανώλης Γλέζος δεν θα ξεχαστεί από κανέναν»

Με μια κοινή τους φωτογραφία και ένα προσωπικό κείμενο αποχαιρέτησε ο Αλέξης Τσίπρας τον Μανώλη Γλέζο, αναφερόμενος στην μεταξύ τους σχέση και την αγωνιστική του δράση.

Αλέξης Τσίπρας και Μανώλης Γλέζος

Ολόκληρη η ανάρτηση του Αλέξη Τσίπρα:

«Αποχαιρετώ σήμερα τον Μανώλη Γλέζο.

Μαζί με όσους τον γνώρισαν από τα βιβλία, το λόγο, την υψωμένη του γροθιά, τη διαδρομή του στα πέτρινα χρόνια, στα χρόνια της δύσκολης μάχης για τη Δημοκρατία, όπως και στα χρόνια των μνημονίων και της κρίσης.

Αποχαιρετώ σήμερα τον αντάρτη, τον ασυμβίβαστο αγωνιστή, τον σκληροτράχηλο κομμουνιστή, μα πάνω απ’ όλα θέλω να αποχαιρετήσω τον άνθρωπο. Έναν γλυκό άνθρωπο που είχε πάντα τη δυνατότητα να σε κερδίζει, ακόμη και την ώρα της πιο σκληρής διαφωνίας.

Ο Μανώλης έβαζε πάντα μπροστά την αισιοδοξία της βούλησης, ακόμη και όταν όλα γύρω έμοιαζαν σκοτεινά. Αυτός ήταν αισιόδοξος και πίστευε ότι μπορούμε όλα να τα ανατρέψουμε.

Ήταν άλλωστε αυτός που πρώτος πίστεψε, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν ακόμη μικρό κόμμα, πως μπορεί να κερδίσει τη πλειοψηφία και άρα έπρεπε να απευθυνθούμε με πρόταση διακυβέρνησης στους πολίτες.

Ήταν όμως και ένας άνθρωπος πολύ επίμονος στις ιδέες του. Επίμονος αλλά όχι κακόβουλος. Ακόμη και όταν διαφώνησε με κρίσιμες επιλογές μας, δε βρέθηκε ποτέ απέναντι. Είπε με το θάρρος που διακρίνει τους ανθρώπους που αισθάνονται την ευθύνη, δημόσια τη γνώμη του.

Αλλά βρέθηκε πολλές φορές δίπλα μας και δίπλα μου, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές.

Στη δύσκολη κυβερνητική διαδρομή του ΣΥΡΙΖΑ, η έγνοια του να επικοινωνεί μαζί μου είχε πάντα μια στοργική χροιά. Όταν μου ζητούσε επιτακτικά να πάω να τον δω στο σπίτι του ή όταν στα πολύ δύσκολα ερχόταν ο ίδιος στο Μαξίμου, όπως τον Φλεβάρη του 2018, απ’ όπου και η φωτογραφία.

Πάντα με μια ιδέα, με μια σκέψη, που επίμονα υποστήριζε μέχρι να με πείσει. Και πάντα με μια συμβουλή και με πολλές παρατηρήσεις.

Πονάω όταν κάνεις λάθη, μου έλεγε.

Αλλά οι σημαντικότερες στιγμές με τον Μανώλη δεν ήταν όταν μου έλεγε τις ιδέες του ή ανέκδοτες ιστορίες για τη πολιτική του δράση. Αλλά όταν μου μιλούσε για τις επιστημονικές του γνώσεις. Για τις μελέτες του στη γεωλογία, για τη διαχείριση των υδάτων, για το χωριό του, την Απείρανθο της Νάξου, αλλά και για τη μοναδική του σχέση με τη φύση.

Για το δελφίνι που βρήκε τυχαία κολυμπώντας σε κάποια παραλία της Νάξου ημιθανές και το έσωσε και αργότερα έγιναν φίλοι και το συναντούσε κάθε απόγευμα για να το ταΐσει.

Για τον αετό που περισυνέλεξε χτυπημένο και τον στύλωσε στα πόδια του, πριν τον αφήσει ξανά ελεύθερο να πετά στον ουρανό.

Αυτός ήταν ο Μανώλης.

Ένας αντάρτης μέχρι τα 98 του χρόνια, ένα πνεύμα ασυμβίβαστο.

Σαν τον αετό, δεν μπορούσε ποτέ να κλειστεί σε καλούπια. Ήθελε να πετά διαρκώς στους ουρανούς της αμφισβήτησης.

Η ζωή του Μανώλη, ήταν ταυτισμένη με την περιπέτεια της Αριστεράς.

Είναι βέβαιο ότι δε θα ξεχαστεί από κανέναν.

Η υπόσχεση που εμείς έχουμε να του δώσουμε σήμερα είναι να κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε και η μνήμη του να αντιστοιχεί σε αυτό που ήταν ο ίδιος.

Να μην είναι μια μνήμη κλεισμένη στο μουσείο μιας καθυστερημένης και σκόπιμης ιστορικής ουδετερότητας. Αλλά μια ζώσα παρουσία στη μάχη για να γίνει πράξη το μεγάλο του όνειρο της ελευθερίας, της Δημοκρατίας, της κοινωνικής δικαιοσύνης. Και τελικά της κατάργησης κάθε εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.

Η μεγάλη περιπέτεια του Μανώλη Γλέζου και της Αριστεράς, άλλωστε συνεχίζεται. Και θα συνεχίζεται, όσο η ανθρωπότητα έχει ανάγκη τις ιδέες της πλήρους ελευθερίας της από κάθε είδους δεσμά.

Με τον Μανώλη πάντα στην πρώτη γραμμή».