Υπάρχει άραγε Χρυσή Αυγή?

στις

Με αφορμή την επέτειο των 79 ετών από την μεγαλειώδη αντίσταση των Ελλήνων έναντι των Ιταλών φασιστών και στη συνέχεια των Γερμανών Ναζιστών, την επέτειο του αντιφασιστικού ΟΧΙ των Ελλήνων, ήρθαμε στο σήμερα και την αναγακιότητα του να θυμόμαστε το χθες για να αντιμετωπίζουμε το σήμερα. Η υπόθεση που θα μας απασχολήσει είναι αυτή της Χρυσής Αυγής. Η απόφαση για το μέλλον της οργάνωσης βρίσκεται στα σπάργανα και όταν θα εκδοθεί θα την κρίνουμε ανάλογα.

Αποτέλεσμα εικόνας για χρυση αυγη

Αν λοιπόν υποθέσουμε πως η απόφαση για την πργάνωση θα είναι καταδικαστική και θα κριθεί παράνομη, αυτό τι θα σημαίνει? Θα έχουμε το πραγματικό τέλος της δράσης της? Η απάντηση είναι ΟΧΙ δυστυχώς, δεν θα ξεμπλέξουμε έτσι εύκολα. Η απάντηση αυτή στηρίζεται στην αρχή πως μια ιδεολογία δεν χάνεται ποτέ, ακόμα και αν φύγουν από τη ζωή οι εκφραστές τις. Εδώ με πολύ προσοχή θα χρησιμοποιήσω το παράδειγμα του ΚΚΕ που από το 1934, εως το 1974 κριθηκε παράνομη η δράση του. Η ιδεολογία του Κομμουνισμού σε αυτά τα 40 χρόνια χάθηκε? ΟΧΙ, για αυτό υπάρχουν ακόμη κομμουνιστές στην Ελλάδα. Είπα τη λέξη προσοχή, γιατί όταν μιλάς για τον εκφραστή του εθνικισμού στην Ελλάδα και ξαφνικά αναφέρεσαι στον εκφραστή του κομμουνισμού, πολλοί θα πουν ότι είσαι οπαδός της θεωρίας των δύο άκρων, που παρεπιπτόντως ενστερνίζεται ένα μεγάλο μέρος της σημερινής και κατά τύπους δημοκρατική ΕΕ.

Σε μια πλειάδα χωρών της ΕΕ τα κομμουνιστικά κόμματα είναι παράνομα και μαζί με τα κόμματα είναι και τα σύμβολα. Δεν μπορώ να ξεχάσω εκείνο το δικαστήριο που έκανε η Ουγγαρία στην πολυεθνική ζυθοποιία της Heineken, ώστε να αφαιρέσει από το σήμα της τα κόκκινα αστέρια που παραπέμπουν κατά το Ουγγρικό κράτος στον κομμουνισμό. Το τραγικό της ειρωνείας για αυτή τη χώρα του πρώην ανατολικού μπλοκ είναι ότι το φασιστικό κόμμα είναι νόμιμο σε σχέση με το κομμουνιστικό. ΟΧΙ λοιπόν δεν συμφωνούμε με την θεωρία των δύο άκρων που εξυπηρετεί τα συμφέοντα αυτών που την εκφέρουν, διότι ο κομμουνισμός με τον εθνικισμό έχουν διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες.

Ο Κομμουνισμός σαν ιδεολογία αναεξαρτήτως αν συμφωνεί κάποιος ή δεν συμφωνεί προέρχεται από την εργατική τάξη, προϋποθέτει ισχυρά εργατικά συνδικάτα και βεβαίως είναι υπέρ του κρατισμού σε ένα όμως διαφορετικό μοντέλο σε σχέση με το καπιταλιστικό. Η εθνικιστική ιδεολογία στο σήμερα και όχι στην αρχαία Σπάρτη γεννήθηκε μέσα από τις δομές του αστισμού ως απάντηση στο εργατικό κίνημα. Δημιουργήθηκε από εκείνους τους αστούς που βλέπανε την αυξανόμενη κομμουνιστική τάση για να αντικρούσουν τα εργατικά συνδικάτα. Οι φασίστες ήταν, είναι και θα είναι τα τσιράκια των αφεντικών για αυτό άλλωστε σε όλες τις ιστορικές στιγμές ο πρώτος τους στόχος ήταν το εργατικό κίνημα και βεβαίως οι κομμουνιστές. Έτσι η θεωρία που ασπάζεται η ΕΕ είναι ανιστόρητη, πονηρή και βεβαίως δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα.

Ας πάμε όμως στο αρχικό ζήτημα του άρθρου και ας δούμε το πιο βασικό σημείο, το τι είναι η Χρυσή Αυγή, την απάντηση την έχει δώσει ο ίδιος ο αρχηγός της σε εκδήλωση της οργάνωσης το 2015, εκεί όπου λέει κατα λέξη:

Είμαστε η σπορά των ηττημένων του 1945! Αυτοί είμαστε! οι εθνικιστές, οι εθνικοσοσιαλιστές, οι φασίστες! Μας είπαν Ναζι αλλά δεν μας είπαν ποτέ κλεφτες, αυτά τα χέρια μπορεί να χαιρετάνε έτσι (έκανε ναζιστικό χαιρετισμό) καμιά φορά αλλά είναι καθαρά χέρια, δεν είναι βρώμικα, δεν έχουν κλέψει!

Το κοινό της ομιλίας αφού χειροκρότησε είπε και το γνωστό σύνθημα «Αλήτες, προδότες, πολιτικοί». Βέβαια εδώ υπάρχει ένα ερώτημα που πρέπει να μπει και ας μην απαντηθεί. Η Χρυσή Αυγή λέει αλήτες-κλέφτε-προδότες τους πολιτικούς και αυτοί τι είναι? Δεν είναι πολιτικοί? Δεν ζητάνε την ψήφο του ελληνικού λαού? Η Χρυσή αυγή σε μια περίοδο κρίσης πήγε από το 0,26% στο 7% και αν δεν έκανε το μοιραίο λάθος της δολοφονίας ενός Έλληνα αντιφασίστα μπορεί σήμερα να ήταν αξιωματική αντιπολίτευση ή και γιατί όχι και κυβέρνηση. Η δυναμικότητα σε ψήφο έφτασε σε έναν αριθμό πάνω από 500.000 Έλληνες. Προφανώς δεν μπορώ να παραδεχτώ ότι αυτός ο αριθμός των Ελλήνων είναι φασίστες ή Ναζί και για αυτό όσο μαθαίναν την δράση του κόμματος τα τελευταία έτη, τόσο και απομκρύνονταν απο αυτό, για να φτάσουμε στο εκτός βουλής του 2019. Ο κόσμος όμως που έφυγε δεν πήγε στην αριστερά, μην αυταπατώμαστε. Ο κόσμος αυτός πήγε στην καλή Χρυσή Αυγή όπως την βάπτιζαν κάποιοι δημοσιογράφοι του συστήματος.

Αποτέλεσμα εικόνας για βελόπουλος

Η καλή Χρυσή Αυγή πήγε εκεί που γεννήθηκε, στα σπάργανα της ΝΔ και στον Βελόπουλος, που δεν έχει τάγματα εφόδου μεν αλλά έχει όλα τα χαρακτηριστικά του χώρου. Ο Κ.Βελόπουλος θαυμάζει τον Όρμπαν, τον Πούτιν, την Λεπέν, λέει να ανοίξουν τα ξερονήσια που κάποτε εξορίζαν τους αριστερούς για να πάνε οι λαθρομετανάστες όπως του λέει,, για να είναι μακριά από τις γειτονιές και να μην προκαλούν πρόβλημα. Επίσης συμφωνεί με την θανατική ποινή σε παιδεραστές, σε πολλές θέσεις του πραγματικά θα ζήλευε και η Χρυσή Αυγή. το κόμμα αυτό λοιπόν δεν εξαερώθηκε αλλά κρύφθηκε κάτω από την νόμιμη ακροδεξιά. Οι φασίστες κρύφτηκαν και όταν τους δοθεί η ευκαιρία θα ξαναβγούν, τα τάγματα εφόδου θα φτιαχτούν ξανά και θα θρηνήσουμε πολλούς Έλληνες, μετανάστες, ομοφυλόφιλους, κομμουνιστές, ρομά, διαδηλωτές και πολλούς άλλους.

Οι φασίστες γεννούν τον φόβο για να μπορουν να ελέγχουν την επαναστατικότητα των προλετάριων, των κατατρεγμένων που ζητούν δικαιώματα. Είναι τα καλύτερα όπλα του συστήματος, δηλαδή των αφεντικών και σε αυτό το σημείο δεν μπορεί να μην μου έρθει ο στίχος του Μπρεχτ.

 Όταν ήρθαν να πάρουν τους τσιγγάνους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν τσιγγάνος.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους κομμουνιστές δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν κομμουνιστής.
Όταν ήρθαν να πάρουν τους Εβραίους δεν αντέδρασα.
Δεν ήμουν Εβραίος.
Όταν ήρθαν να πάρουν εμένα,
Δεν είχε απομείνει κανείς για να αντιδράσει…

Η απάντηση λοιπόν στον φασισμό δεν είναι μόνο η δικαοσύνη που πρέπει προφανώς να αποδοθεί έστω και με αστικούς όρους αλλά η επαγρύπνηση και η αντίδραση απέναντι στους κινδύνους που γεννά το σύστημα. Γιατί πέρα από την Χρυσή Αυγή υπάρχουν και άλλες ακροδεξιές οργανώσεις,  υπάρχει η βία του ίδιου του συστήματος που προέρχεται από τους κόλπους των δυνάμεων ασφαλείας της Χώρας. Δεν είναι πολύ καιρός που ένας συνδικαλιστής αστυνομικός αποκάλεσε τους μετανάστες των εξαρχείων σκουπίδια. Ο φόβος άλλωστε γεννά την αντίδραση του συστήματος έναντι των αντιφρονούντων. Έχουμε δει και τα λευκά κελιά και την βία σε απλούς διαδηλωτές αλλά ας μην ξεχάσουμε και το πρόσφατο παράδειγμα με τον Τζόκερ.

Ο Αγώνας συνεχίζεται!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s