20 χρόνια από την τραγωδία στα Τέμπη

στις

Ήταν 4 Οκτωβρίου 1999 όταν ο ΠΑΟΚ έπαιζε με τον Παναθηναϊκό στην ΑΘήνα και κατά την επιστροφή των οπαδών του ΠΑΟΚ στη Θεσσαλονίκη σημειώθηκε ένα δυστύχημα που στέρησε το δώρο της ζωής από 6 οπαδούς της ομάδας της Θεσσαλονίκης. Είναι η πιο μαύρη στιγμή στην ιστορία της ομάδας της Θεσσαλονίκης.

Η ισοπαλία με τον Παναθηναϊκό στην Αθήνα δεν γιορτάστηκε όπως θα έπρεπε, στις 4:30 τα ξημερώματα στα Τέμπη, το τουριστικό λεωφορείο, που μετέφερε 77 οπαδούς του ΠΑΟΚ, συγκρούστηκε με διερχόμενο φορτηγάκι στην προσπάθειά του να προσπεράσει και ανατράπηκε πέφτοντας σε χαντάκι.

Με το ολισθηρό οδόστρωμα η προσπέραση που ήθελε να κάνει τον ανάγκασε να χάσει τον έλεγχο του και να ανατραπεί. Τα 6 παλικάρια και ο 68χρονος οδηγός του μικρού φορτηγού έφυγαν τόσο άδοξα από τη ζωή.

Κάθε χρόνο, όταν έρχεται η 4η Οκτωβρίου, κάθε μέλος της οικογένειας του ΠΑΟΚ και όχι μόνο, νιώθει μία θλίψη, πολύ απλά γιατί δεν ξέχασε και δεν πρόκειται να το κάνει ποτέ.

Ο Χαράλαμπος Ζαπουνίδης (20 χρόνων), ο Δημήτριος Ανδρεαδάκης (25 χρόνων), η Χριστίνα Τζιόβα (18 χρόνων), ο Αναστάσιος Θέμελης (22 χρόνων), ο Γεώργιος Γκανάτσιος (22 χρόνων), ο Κυριάκος Λαζαρίδης (17 χρόνων), όλοι μέλη του Σ.Φ. ΠΑΟΚ Κορδελιού, καθώς και o Αστέριος Αγκζιώτης 68 χρόνων, ο οδηγός του μικρού φορτηγού που κατευθυνόταν προς τη Λάρισα και συγκρούστηκε στα Τέμπη με το πούλμαν που επέβαιναν οι άτυχοι οπαδοί δεν πρόκειται να σβήσουν από τις μνήμες των οπαδών της ομάδας

Εξού και η ανακοίνωση της ομάδας 20 χρόνια μετά την τραγωδία

Η μοίρα που ορίζει τις τύχες μας δεν είναι πάντα δίκαιη. Ειδάλλως δεν θα είχε πάρει από κοντά μας τα έξι νέα παιδιά που έσβησαν στα Τέμπη ένα θλιβερό, ολοσκότεινο ξημέρωμα. Ο ΠΑΟΚ δεν ξεχνά ποτέ τα μέλη της οικογένειάς του. Μας βλέπουν από εκεί ψηλά, άλλωστε. Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε…

Κανείς από την οικογένεια του ΠΑΟΚ, 20 χρόνια τώρα, δεν έχει αφήσει έξι ονόματα να ξεχαστούν στο πέρασμα του χρόνου…

Χαράλαμπε, Δημήτρη, Χριστίνα, Αναστάσιε, Γιώργο, Κυριάκο η αγάπη σας για τον ΠΑΟΚ σας έφερε εδώ, σας άφησε εδώ, συνέχισε παραπέρα και αποτέλεσε παράδειγμα αφοσίωσης και πίστης στα τέσσερα γράμματα για όσους κάθονται δίπλα στις θέσεις σας, θυμούνται τις εκδρομές σας και δακρύζουν όταν γυρίζουν σ΄εκείνο το δύσκολο βράδυ του Οκτωβρίου του ‘99.

Η αγαπημένη συνήθεια, ο εθισμός στην λατρεία του Δικεφάλου, σας οδήγησε να ανεβείτε τις σκάλες του διώροφου πούλμαν που θα σας πήγαινε στο ΟΑΚΑ για το ματς με τον Παναθηναϊκό στις 3 Οκτωβρίου. Και πήγατε, φωνάξατε, πανηγυρίσατε το γκολ του Νάγκμπε για το 1-1 και βολευτήκατε στις θέσεις σας για το ταξίδι της επιστροφής.

Τα ξημερώματα το λεωφορείο είχε πια ησυχάσει, η κούραση ήταν μεγάλη, όπως κάθε φορά που «καταπίνατε» εκατοντάδες χιλιόμετρα σε μια μέρα, μόνο και μόνο για να είστε εκεί, δίπλα στον ΠΑΟΚ, να τού δείχνετε τι θα πει αφοσίωση, να «εκπαιδεύετε» με την αυταπάρνησή σας όποιον νέο έμπαινε στην οικογένειά μας…

Η αλλαγή του οδηγού δεν έγινε αντιληπτή, ήταν όμως μοιραία… Σε μια αδέξια προσπέραση δύο μόλις χιλιόμετρα από τα διόδια των Τεμπών, ο έλεγχος χάθηκε και το λεωφορείο του συνδέσμου Κορδελιού βρέθηκε στο κενό…

Έχουν διατυπωθεί χιλιάδες «γιατί», έχουν γραφτεί χιλιάδες σελίδες αναμνήσεων από όσους γλίτωσαν από το τρομερό δυστύχημα στα Τέμπη.

Για τον ίδιο τον ΠΑΟΚ εξάλλου η μνήμη είναι βασικό συστατικό της διατήρησης του χαρακτήρα και των αξιών που ένωσαν τόσες χιλιάδες ψυχών να φωνάζουν τα ίδια συνθήματα, να χειροκροτούν το ίδιο έμβλημα, να θυσιάζουν και να θυσιάζονται…

Προστέθηκε άλλο ένα σύνθημα από τότε, παιδιά. Θα το τραγουδούσατε κι εσείς, αν δεν ήταν για εσάς: «Αδέρφια ζείτε, εσείς μας οδηγείτε…». Απερίγραπτο ρίγος… Να νιώθετε περήφανοι που εκείνη τη στιγμή γίνονται πραγματικά όλοι ένα…

Πόσο παρακαλέσαμε όλοι να γυρνούσε ο χρόνος πίσω. Όσο κι αν προσευχηθήκαμε δεν το καταφέραμε. Δεν παραιτηθήκαμε όμως. Ορκιστήκαμε ότι δεν θα αφήσουμε το χρόνο να σας προσπεράσει. Δεν σας θυμόμαστε μόνο αυτή τη μέρα. Σας θυμόμαστε και εμπνεόμαστε πάντα.

Ο χρόνος σταμάτησε στις 04.10.1999… Εκείνη τη μέρα ο ΠΑΟΚ ολόκληρος θρήνησε. Από εκείνη τη μέρα ολόκληρος ο ΠΑΟΚ είναι «λειψός». Όσα κι αν πετύχουμε, όσα κι αν σας αφιερώσουμε, πάντα θα προσευχόμαστε να μπορούσατε να είστε μαζί μας…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s