Η εισήγηση του απερχόμενου ΚΣ της ΚΝΕ στο 11ο Συνέδριο

Σύντροφοι και συντρόφισσες, εκλεγμένοι αντιπρόσωποι του 11ου Συνεδρίου και παρατηρητές, σύντροφοι και συντρόφισσες της αντιπροσωπείας του Κόμματος, αγαπητοί προσκεκλημένοι,

Να καλωσορίσουμε τις αντιπροσωπείες των Κομμουνιστικών Νεολαιών και των αντιιμπεριαλιστικών οργανώσεων απ’ όλο τον κόσμο, την αντιπροσωπεία της ΠΟΔΝ, που μας τιμούν με την παρουσία τους. Η ΚΝΕ, όπως πάντα, το επόμενο διάστημα θα εντείνει τις προσπάθειές της για τη συνεργασία, την ενίσχυση της κοινής δράσης και του συντονισμού των Κομμουνιστικών Νεολαιών σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο. Στηρίζουμε με όλες μας τις δυνάμεις Κομμουνιστικές Νεολαίες (ΚΝ) και οργανώσεις που δίνουν τη μάχη σε δύσκολες συνθήκες.

Πιστοί στις αρχές του προλεταριακού διεθνισμού και της διεθνιστικής αλληλεγγύης, θα βρεθούμε πιο αποφασιστικά δίπλα στους λαούς σε όλες τις ηπείρους, που βρίσκονται στο στόχαστρο των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, «στο μάτι του κυκλώνα» των ανταγωνισμών μονοπωλιακών ομίλων, καπιταλιστικών κρατών, ιμπεριαλιστικών ενώσεων. Στους νέους και τις νέες της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων που, ανεξάρτητα από τη μορφή διαχείρισης του καπιταλιστικού συστήματος, ζουν την εκμετάλλευση, τις συνέπειες της καπιταλιστικής κρίσης, των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων. Ιδιαίτερο βάρος ρίχνουμε στην ενίσχυση της ταξικής φιλίας και αλληλεγγύης μεταξύ των λαών Ελλάδας, Κύπρου και Τουρκίας, των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής. Είναι σταθερή η αλληλεγγύη μας σε λαούς της Λατινικής Αμερικής και ιδιαίτερα στην Κούβα. Η δίκαιη απελευθέρωση των τριών Κουβανών, που κρατούνταν στις φυλακές των ΗΠΑ, γέμισε χαρά τις οικογένειές τους, το ίδιο κι εμάς. Δεν έχουμε όμως αυταπάτες, ούτε επαναπαυόμαστε. Το πρόσωπο του ιμπεριαλισμού δεν έγινε πιο ανθρώπινο. Στη τακτική του, από παλιά, χρησιμοποιεί και το «μαστίγιο» και το «καρότο».

Η ΚΝΕ, μαζί με την ενίσχυση των διμερών επαφών με τις ΚΝ και οργανώσεις άλλων χωρών, θα συνεχίσει να παίρνει και να ενισχύει πρωτοβουλίες, όπως οι κοινές ανακοινώσεις των ΚΝ, τα διεθνή σεμινάρια ιδεολογικού περιεχομένου και για επίκαιρα θέματα, οι συναντήσεις των ΚΝ της Ευρώπης, άλλες μορφές συλλογικής συζήτησης και κοινής δράσης που η ανάγκη και τα κοινά βήματα των ΚΝ θα φέρνουν στο προσκήνιο. Στο επίκεντρο αυτής της προσπάθειας τα επόμενα χρόνια θα βρεθούν τα ζητήματα των σύγχρονων αναγκών της νεολαίας και της νέας σοσιαλιστικής – κομμουνιστικής κοινωνίας, ως μόνης ικανής να ικανοποιήσει τις ανάγκες αυτές. Τα ζητήματα του ιμπεριαλιστικού πολέμου και των επεμβάσεων, της πάλης ενάντια στις ιμπεριαλιστικές ενώσεις, του ΝΑΤΟ, της ΕΕ, των υπόλοιπων ενώσεων των καπιταλιστών. Η σχέση της καπιταλιστικής κρίσης, του πολέμου, του φασισμού. Η πάλη ενάντια στην αστική και οπορτουνιστική παραποίηση της ιστορίας, στον αντικομμουνισμό και στους φορείς του.

Ορος για την ισχυροποίηση των ΚΝ είναι η ένταση της διαπάλης με αστικές και οπορτουνιστικές δυνάμεις, όπως του «Ευρωπαϊκού δικτύου δημοκρατικών αριστερών νεολαιών» (ENDYL) και της υπό συγκρότηση νεολαίας του ΚΕΑ. Πρόκειται για δυνάμεις που εξωραΐζουν την ΕΕ και τις άλλες ιμπεριαλιστικές ενώσεις. Αθωώνουν το καπιταλιστικό σύστημα, εχθρεύονται το ταξικό εργατικό κίνημα. Προωθούν αστικές και μικροαστικές θέσεις για το ρόλο και το χαρακτήρα των λεγόμενων «νέων» κινημάτων ενσωμάτωσης, τύπου «πλατειών» και «αραβικής άνοιξης».


Η ενίσχυση της κοινής δράσης των ΚΝ είναι το στέρεο έδαφος και για τον προσανατολισμό και την ενίσχυση της δράσης της ΠΟΔΝ, ώστε να συμβάλλει στην κινητοποίηση δυνάμεων, οργανώσεων, κινημάτων νεολαίας ενάντια στις πολιτικές του κεφαλαίου, των κυβερνήσεων και των ενώσεών του, τους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους.

Δίνουν διαβεβαιώσεις ότι εργάζονται για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα των επιχειρηματιών

Η προσυνεδριακή διαδικασία πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο που η συγκυβέρνηση και η αξιωματική αντιπολίτευση διαγωνίζονταν για το ποιος έχει πιο «ρεαλιστικό και κοστολογημένο» πρόγραμμα. Δίνοντας διαβεβαιώσεις, ουσιαστικά, ότι εργάζονται συστηματικά για να διασφαλίσουν τα συμφέροντα επιχειρηματικών ομίλων, παρουσιάζοντας ως «ρεαλισμό» την υποταγή στους στόχους της καπιταλιστικής κερδοφορίας και τα ψίχουλα στην ακραία φτώχεια, εκπαιδεύοντας τον εργαζόμενο λαό, τη νεολαία στη σύγχρονη εξαθλίωση.

Με αφορμή τη διαδικασία για τη εκλογή ΠτΔ και την ημερομηνία των εκλογών, η αντιπαράθεσή τους οξύνθηκε για το ποιος είναι καλύτερος διαπραγματευτής του δυσβάσταχτου χρέους, για τα συμφέροντα του κεφαλαίου, επιδιώκοντας ταυτόχρονα την «κοινωνική συνοχή», δηλαδή την υποταγή του λαού και της νεολαίας στα συμφέροντα των μονοπωλίων. Τα εκβιαστικά διλήμματα, οι παρεμβάσεις παραγόντων της ΕΕ και οικονομικών κέντρων, που αξιοποιεί η ΝΔ, έχουν στόχο κυρίως το λαό, άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ είναι δεσμευμένος στον αντιλαϊκό δρόμο ανάπτυξης. Ο διπολικός καυγάς είναι γνωστός από παλιά. Υπηρετεί ιδεολογικά και πολιτικά το σύστημα. Δίνουν εξετάσεις στην ΕΕ, διαπιστευτήρια στις αγορές, προσπαθούν να πείσουν -ο καθένας με το δικό του μείγμα- κατηγορώντας τον άλλο, ότι μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερότητα και ομαλότητα για την ανάκαμψη της κερδοφορίας του κεφαλαίου και ταυτόχρονα να εγκλωβίσουν, να στρατεύσουν λαϊκό κόσμο στη μία ή στην άλλη εκδοχή του καπιταλιστικού δρόμου ανάπτυξης.


Η νεολαία, μαζί με τον εργαζόμενο λαό, δεν πρέπει παθητικά να παρακολουθούν τις εξελίξεις. Το Κόμμα μας δεν ψήφισε, ούτε θα ψηφίσει για ΠτΔ, ανεξάρτητα από το πρόσωπο, γιατί είναι ένας αντιλαϊκός θεσμός από τη φύση του. Το ΚΚΕ έδωσε το στίγμα ώστε να μην υπάρξει αναστολή της λαϊκής παρέμβασης και κινητοποίησης, κόντρα στα ψευτοδιλήμματα, τους εκβιασμούς, τις αυταπάτες, την κλιμάκωση της αντιλαϊκής επίθεσης.

Το μοναδικό κριτήριο που ανταποκρίνεται στα συμφέροντα των εργατών, των ανέργων, των αυτοαπασχολούμενων, των φτωχών αγροτών, των σπουδαστών και μαθητών, των λαϊκών οικογενειών, αυτό που χρειαζόμαστε για την επόμενη μέρα είναι η ισχυροποίηση του ΚΚΕ παντού. Για να μην εξαπατήσουν, λοιπόν, πάλι το λαό, τώρα ΚΚΕ δυνατό. Γιατί είναι η μοναδική εγγύηση για να οργανώσουμε την αντεπίθεσή μας, για να διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει. Γιατί το ΚΚΕ δεν έχει δεσμεύσεις και εξαρτήσεις από την ΕΕ και από τους επιχειρηματίες. Γιατί δε δέχεται να γίνει το αγωνιστικό άλλοθι σε καμία κυβέρνηση εντός των τειχών της ΕΕ και του σάπιου συστήματος. Γιατί το ΚΚΕ είναι η μόνη δύναμη που μπορεί να εμπνεύσει και να οργανώσει την αντίσταση, τον αγώνα των εργαζομένων, των νέων ενάντια στην αντιλαϊκή πολιτική, που μπαίνει μπροστά για να δυναμώσει η λαϊκή αλληλεγγύη. Για να ανοίξουμε το δρόμο για τη μοναδική λύση υπέρ του λαού και της νεολαίας, για να ικανοποιηθούν επιτέλους οι σύγχρονες κοινωνικές ανάγκες μας, σύμφωνα με τις δυνατότητες της επιστημονικής και τεχνολογικής ανάπτυξης, να κατακτήσουμε τη λαϊκή ευημερία με λαϊκή εξουσία.

Μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία

Η ΚΝΕ φτάνει στο 11ο Συνέδριό της με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση και αισιοδοξία.

Με την πείρα από τη θετική πορεία της Οργάνωσής μας, στις νέες σύνθετες συνθήκες που διαμορφώθηκαν από την καπιταλιστική κρίση. Μετράμε βήματα. Ομως δε μας αρκούν. Γινόμαστε πιο απαιτητικοί με τον εαυτό μας, ως νέοι κομμουνιστές. Είμαστε σήμερα πιο ώριμοι. Εχουμε στη φαρέτρα μας τις επεξεργασίες του ΚΚΕ.

– Το νέο Πρόγραμμα και Καταστατικό του Κόμματος, την επεξεργασία σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής.

– Τις εκτιμήσεις και τα συμπεράσματα από τη σοσιαλιστική οικοδόμηση στον 20ό αιώνα.

– Την εξαγωγή διδαγμάτων από τη μελέτη της Ιστορίας του Κόμματος.

Ετσι μελετήσαμε τις Θέσεις μας για το 11ο Συνέδριο. Με βάση αυτήν την πείρα συζητήσαμε στις ΟΒ και στις Συνδιασκέψεις. Ετσι θα συνεχίσουμε και αυτές τις μέρες, κατά τη διάρκεια των εργασιών του Συνεδρίου.

Η δημοσίευση των Θέσεων του Κεντρικού Συμβουλίου στις 6 Σεπτέμβρη αντιμετωπίστηκε με ενθουσιασμό από την Οργάνωση, που βρισκόταν σε πλατιά εξόρμηση και δράση για την πραγματοποίηση των εκδηλώσεων του 40ού Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή. Στη συνέχεια συνεδρίασαν οι Οργανώσεις Βάσεις της ΚΝΕ 2 φορές, για παρουσίαση των Θέσεων και για συζήτηση μαζί με την εκλογοαπολογιστική διαδικασία.

Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών της ΚΝΕ συμφωνούν και υπερψήφισαν τις Θέσεις του Κεντρικού Συμβουλίου, που περιλαμβάνουν και το σχέδιο για το νέο καταστατικό, στη βάση των οποίων έγινε μια πλούσια και ζωντανή συζήτηση.

Στο δημόσιο προσυνεδριακό διάλογο από τις σελίδες της εφημερίδας μας, του «Οδηγητή», πήραν μέρος 114 μέλη και φίλοι της ΚΝΕ, συμβάλλοντας με σκέψεις, προβληματισμούς, με την πείρα τους.

Εγινε σοβαρή προσπάθεια από τα μέλη της Οργάνωσης να μελετήσουν τις Θέσεις. Η συμφωνία είναι ουσιαστική. Εκφράζει ότι έχουν γίνει ορισμένα διακριτά βήματα στις οργανώσεις μας για την αφομοίωση της στρατηγικής του Κόμματος για το σοσιαλισμό, ανάπτυξης της ιδεολογικής δουλειάς, έχει αποκτηθεί μια σχετικά νέα πολιτική και αγωνιστική πείρα.

Ο προβληματισμός που αναπτύχθηκε, οι εκτιμήσεις, οι παρατηρήσεις και οι προτάσεις που έγιναν, αποτελούν ένα πλούσιο υλικό. Εγινε σημαντική προσπάθεια να βαθύνει η συζήτηση πάνω στο βασικό θέμα του Συνεδρίου: Το πώς δηλαδή η ΚΝΕ δυναμώνει, με πρωτοπόρα λειτουργία και δράση, αποκτώντας την ικανότητα και την προετοιμασία να δρα μέσα στη νεολαία σε όλες τις συνθήκες, ως νεολαία του ΚΚΕ. Το επίπεδο και το περιεχόμενο της συζήτησης στις περισσότερες Οργανώσεις Βάσης και Συνδιασκέψεις, η καθαρή ανάδειξη των ελλείψεων και των αδυναμιών μας, φανερώνουν ότι οι απαιτήσεις της καθοδηγητικής δουλειάς μεγάλωσαν.

Μαζί με την εσωοργανωτική συζήτηση, τα μέλη της ΚΝΕ δυνάμωσαν την ολόπλευρη παρέμβαση για να αντιμετωπιστεί το κλίμα αναμονής και αυταπατών, να δυναμώσει η εργατική – λαϊκή, νεανική αντίσταση και πάλη, να οργανωθεί η αντεπίθεση για την ανάκτηση των απωλειών των προηγούμενων χρόνων, να δυναμώσει η Λαϊκή Συμμαχία ενάντια στα μονοπώλια και τον καπιταλισμό.


Δράσαμε μαχητικά για την ενημέρωση, την οργάνωση, την κινητοποίηση της νεολαίας, την προετοιμασία και τη συμμετοχή στο μεγαλειώδες συλλαλητήριο της 1ης Νοέμβρη, στην πανελλαδική απεργία, σε κλαδικές και σε δεκάδες άλλες κινητοποιήσεις, συλλαλητήρια, συγκεντρώσεις, συσκέψεις. Ενισχύθηκε ο προσανατολισμός για να οργανωθούν πιο αποφασιστικοί, πιο επιθετικοί αγώνες, με ενιαίο προσανατολισμό, κοινά αιτήματα και διεκδικήσεις, μαζί με την αναγκαία εξειδίκευση του αγώνα κατά χώρο.

Συνολικά, ήταν ακόμα μια δοκιμασία για την ικανότητα και την προετοιμασία μας, που αφορά και το τι δυνάμεις έχουμε και πού, τι επαφές και επιρροή έχουμε και πώς τις αξιοποιούμε. Αναδεικνύοντας ότι η επίθεση στο παρόν και το μέλλον, στις ανάγκες των νέων, είναι μέρος της συνολικής επίθεσης στην εργατική τάξη, στις λαϊκές οικογένειες, για πιο φτηνή εργατική δύναμη και ευέλικτα προσαρμοσμένη στα συμφέροντα και την κερδοφορία των μονοπωλίων, ότι απαιτείται σκληρή αναμέτρηση.

Επιβεβαιώθηκε ότι υπάρχει σήμερα μία κρίσιμη μάζα νέων που, μαζί με εμάς, τα μέλη της ΚΝΕ, μπορούν και πρέπει να αναλάβουν μεγαλύτερες ευθύνες και καθήκοντα, να εξοπλιστούν καλύτερα, να εμπνεύσουν για να διαμορφωθεί σε κάθε χώρο μία πρωτοπόρα νεανική δύναμη αναμέτρησης με την πολιτική και το σύστημα που μας στερεί τη δουλειά με δικαιώματα, μας καταδικάζει στις ουρές της ανεργίας, στην κακοπληρωμένη και ολιγόμηνη δουλειά, που μας στερεί την ολόπλευρη μόρφωση, συνολικά τη ζωή που μας αξίζει.


Αποδείχθηκε και με αυτόν τον τρόπο ότι έχουμε τη δυνατότητα να συνδυάζουμε την πλούσια εσωοργανωτική συζήτηση με το να είμαστε στις πρώτες γραμμές του αγώνα, ότι η ΚΝΕ μπορεί σε κάθε φάση να είναι Οργάνωση μάχης, ιδεολογικά εξοπλισμένη, με πρωτοπόρα δράση.

Η ΚΝΕ έχει στις γραμμές της ένα πολύ καλό δυναμικό. Με μεγάλη διάθεση να συμβάλλει ενεργά στη λειτουργία και τη δράση των ΟΒ, να μάθει, να αποτελεί σταθερό πόλο συσπείρωσης και κινητοποίησης της φτωχής και άνεργης νεολαίας, αξιόμαχο βοηθό του Κόμματος για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, της λαϊκής αντεπίθεσης. Τα μέλη της Οργάνωσης δίνουν ένα δύσκολο αλλά και όμορφο, τίμιο, δίκαιο αγώνα. Μαθαίνουν να ζουν και να παλεύουν σήμερα με το βλέμμα καρφωμένο στο μέλλον. Γιατί στον καθημερινό μας αγώνα νόημα και περιεχόμενο δίνει η ιστορική αποστολή της εργατικής τάξης για την κοινωνική απελευθέρωση από τα δεσμά της ταξικής σκλαβιάς, η κατάργηση κάθε εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο, κάθε μορφής ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, για να διασφαλιστεί ένα ανώτερο επίπεδο ζωής και δικαιωμάτων στη χώρα μας και σε ολόκληρο τον κόσμο.

Είμαστε σίγουροι ότι οι ίδιες οι εργασίες του 11ου Συνεδρίου μας θα στεφθούν με επιτυχία. Οι αντιπρόσωποι, με αίσθημα ευθύνης, θα συμβάλουν με το προβληματισμό τους, τις σκέψεις τους, με την πείρα τη δικής τους και της Οργάνωσής τους.

Με τις Αποφάσεις του Συνεδρίου να θέσουμε υψηλούς στόχους

Το 2018, χρονιά διεξαγωγής του επόμενου Συνεδρίου της ΚΝΕ, συμπληρώνονται 50 χρόνια ζωής και δράσης της ΚΝΕ, 100 χρόνια από την ίδρυση του ΚΚΕ. Με τις Αποφάσεις λοιπόν του 11ου Συνεδρίου να θέσουμε υψηλούς στόχους, που να ανταποκρίνονται σε στόχους προϋπάντησης αυτών των μεγάλων ημερομηνιών για την ίδια την ύπαρξή μας, ώστε το 2018:

Να έχουμε ΚΝΕ ακόμα πιο δυνατή, ιδεολογικά, πολιτικά και οργανωτικά ατσαλωμένη. Με ανέβασμα της εσωοργανωτικής μόρφωσης, με άνοδο της μελέτης, της επαφής με το βιβλίο. Με πλούσια δραστήρια εσωοργανωτική ζωή και λειτουργία, με ενιαία θέληση και δράση.

Με ΟΒ παντού, σε όλους τους χώρους όπου δουλεύει, δρα, μορφώνεται, κατοικεί η νεολαία. Στην πλειοψηφία των Λυκείων, των ΕΠΑΛ, των σχολών και τμημάτων σε πανεπιστήμια και ΤΕΙ, στους χώρους μαθητείας και κατάρτισης, σε τόπους δουλειάς και επιχειρήσεις, στις πόλεις, στις εργατικές – λαϊκές συνοικίες και τα χωριά.

ΚΝΕ ριζωμένη, με την πρωτοπόρα δράση των μελών και των φίλων της, μέσα στα εργατικά σωματεία, στις επιτροπές αγώνα, στα Μαθητικά Συμβούλια, στους φοιτητικούς συλλόγους, στις λαϊκές επιτροπές, στους αθλητικούς και πολιτιστικούς συλλόγους, συνολικά στις μαζικές οργανώσεις και φορείς που μπορούν να ενεργοποιούν, να συσπειρώνουν τη νεολαία.

ΚΝΕ με πλούσια ενδιαφέροντα, που προωθεί το λαϊκό πολιτισμό, την πολύπλευρη μορφωτική δραστηριότητα, με ικανότητα συσπείρωσης νέων δημιουργών. Δραστήρια στην άθληση, στα αθλητικά κέντρα, μαζί με τους νέους αθλητές και τους νέους που αθλούνται.

Πρωτοπόρα οργάνωση που ενημερώνει και παλεύει σταθερά ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά και τη ναρκω-κουλτούρα. Που πρωτοστατεί στην πάλη ενάντια στις ιδεαλιστικές αντιλήψεις, τις μεταφυσικές δοξασίες, τη νάρκωση του μυαλού και της ψυχής των νέων. Που παλεύει κατά της αποξένωσης και της διαδικτυακής εξάρτησης που αποκοιμίζουν και παροπλίζουν τη θέληση για συλλογική δράση.

Νεολαία που θα έχει στη φροντίδα της και τους μικρούς φίλους της ΚΝΕ στις πρώτες τάξεις του Γυμνασίου, στις τελευταίες τάξεις του Δημοτικού που έχουν αγωνίες για το σχολείο τους, την οικογένειά τους, όσα συμβαίνουν γύρω τους.

Ολη αυτή η 4ετία είναι κρίσιμη. Οι δυσκολίες και οι αντιθέσεις για το ξεπέρασμα της καπιταλιστικής κρίσης στο πλαίσιο του συστήματος, τα σημάδια μιας αναιμικής ανάκαμψης στην Ελλάδα αλλά και νέας στασιμότητας στην Ευρωζώνη, η όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών ανταγωνισμών, οι πολεμικές εστίες και το ενδεχόμενο ενός γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου φανερώνουν ότι ο καπιταλιστικός κόσμος είναι «καζάνι που βράζει». Ολα αυτά δίνουν ευκαιρίες και δυνατότητες για να προβάλουμε τη στρατηγική του Κόμματός μας, σε συνδυασμό με τη δράση μας να κερδίζει έδαφος η αναγκαιότητα να αλλάξει η τάξη που βρίσκεται στην εξουσία, η αναγκαιότητα της νέας σοσιαλιστικής κοινωνίας. Κάνουν ακόμα πιο επιτακτική την ανάγκη βαθιάς αφομοίωσης του Προγράμματος του ΚΚΕ, διάδοσης και εκλαΐκευσής του μέσα στη νεολαία, σε συνδυασμό με τη δημιουργική αφομοίωση της κοσμοθεωρίας μας.

Ολες μας οι ενέργειες θέλουμε να αφήνουν σταθερά, σίγουρα πατήματα για τη συνέχεια. Να επιδράμε ευρύτερα, να εξασφαλίζεται ιδεολογική υπεροχή, συσπείρωση δυνάμεων.

Επιδιώκουμε να απλώσουμε μια πλατιά και συνδυασμένη ιδεολογική, μορφωτική, πολιτιστική και ιστορική δραστηριότητα που θα συνδυάζει ιστορικές στιγμές, την ιστορική πείρα του Κόμματος και του εργατικού – λαϊκού κινήματος, με βάση το τι θέλουμε να προωθήσουμε σήμερα. Δίνοντας ζωντανά στους νέους και στις νέες που μας ενδιαφέρουν ότι: Το ΚΚΕ βαδίζει προς τη συμπλήρωση 100 χρόνων ζωής, αγώνων και θυσιών, παραμένοντας «το πιο νέο κόμμα», με τις πιο ανατρεπτικές, τις πιο ριζοσπαστικές ιδέες. Πρεσβεύει το νέο, το αναγκαίο, το μοναδικά προοδευτικό μέλλον για την ανθρωπότητα. Οτι η 50χρονη δράση της ΚΝΕ είναι αναντικατάστατη, έχει βάλει τη σφραγίδα της στην αγωνιστική διαπαιδαγώγηση, στην οργάνωση και πάλη των νέων στη χώρα μας.

Συνολικά, επιδιώκουμε να μπουν πιο ορμητικά οι νέοι στους ταξικούς αγώνες, μαζί με το ΚΚΕ και την ΚΝΕ, στο δρόμο της λαϊκής αντεπίθεσης, στον αγώνα για να πάρει η εργατική τάξη την εξουσία. Εδώ βρίσκεται το μέλλον μας, εδώ υπάρχει ελπίδα.

Οι νέοι και οι νέες βιώνουν τι εστί καπιταλιστική βαρβαρότητα

Η καπιταλιστική οικονομική κρίση γέμισε όλη τη χώρα με νέα προβλήματα, με φτώχεια, μεγαλύτερη εκμετάλλευση. Οι νέοι και οι νέες, τα παιδιά των οικογενειών των εργατών, των ανέργων, των υπαλλήλων, των αυτοαπασχολούμενων που έβαλαν λουκέτο, των αγροτών που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την αγροτική παραγωγή, ζουν, βιώνουν οι ίδιοι, όπως και τα μέλη και οι φίλοι της ΚΝΕ, τι εστί καπιταλιστική βαρβαρότητα. Στριμώχνονται στις ουρές της ανεργίας που τα ποσοστά της τρομάζουν ακόμα και τα αστικά επιτελεία. Αντιμετωπίζουν την εργασιακή περιπλάνηση, τη γενίκευση των ελαστικών εργασιακών σχέσεων, την ανασφάλιστη δουλειά. Ερχονται αντιμέτωποι με τους ταξικούς φραγμούς και τις δυσκολίες για να μορφωθούν. Μεγάλωσε ο αριθμός των παιδιών που εγκαταλείπουν το σχολείο και τις σπουδές τους. Αυξήθηκαν οι εργαζόμενοι σπουδαστές και οι νέοι πτυχιούχοι που εγκαταλείπουν τη χώρα. Επεκτάθηκαν οι άστεγοι, οι υποσιτισμένοι. Επεκτάθηκε η μάστιγα των ναρκωτικών, η πολιτιστική υποβάθμιση, η καταστροφή του περιβάλλοντος. Ολα αυτά δεν είναι μερικά ή μεμονωμένα γεγονότα. Αφορούν όλες τις αναπτυγμένες καπιταλιστικές κοινωνίες. Είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα ενός συστήματος που σαπίζει, ενός συστήματος παρασιτικού και βαθιά αντιδραστικού σε όλες του τις εκδηλώσεις.

Ο,τι βιώνει σήμερα η πλειοψηφία της νεολαίας είναι αποτέλεσμα των αντιφάσεων, των αδιεξόδων της ίδιας της καπιταλιστικής οικονομίας, της πολιτικής που εξυπηρετεί κάθε φορά ανάγκες των βιομηχάνων, των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των κατευθύνσεων της ΕΕ. Τα μνημόνια είναι η εξειδίκευση της στρατηγικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Ολα τα αντιλαϊκά μέτρα που προωθήθηκαν το προηγούμενο διάστημα και περιλαμβάνονται στα μνημόνια ήταν προαποφασισμένα στην ΕΕ χρόνια πριν. Η διαφορά είναι ότι στην Ελλάδα προωθήθηκαν σε μικρότερο χρονικό διάστημα όλα μαζί στις συνθήκες διόγκωσης του δημόσιου χρέους. Σε παλιότερες Συνθήκες (π.χ. Μάαστριχτ, Λισαβόνας, Μπολόνια για την Παιδεία) «φωλιάζουν» το σάρωμα των εργασιακών σχέσεων, του Ασφαλιστικού, το σύγχρονο σκλαβοπάζαρο, με το οποίο έρχονται αντιμέτωποι οι νέοι εργαζόμενοι αλλά και οι αντιδραστικές αναδιαρθρώσεις σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης.

Τα ίδια μέτρα εφαρμόζονται σε όλα τα κράτη – μέλη της ΕΕ, ανεξάρτητα από το ύψος των χρεών και των ελλειμμάτων, ανεξάρτητα από το χρώμα της εκάστοτε κυβέρνησης, ανεξάρτητα από το αν έχουν τρόικα ή όχι. Περιέχονται στους στόχους που προωθεί η στρατηγική της ΕΕ «Ευρώπη 2020».

Οι όποιες αντιθέσεις εκφράζονται στους κόλπους της ΕΕ για το μείγμα διαχείρισης, υποδηλώνουν τις αξεπέραστες αντιφάσεις της ευρωπαϊκής καπιταλιστικής ένωσης, της ανισομετρίας και των ανταγωνισμών. Δεν αφορούν το λαό, τα παιδιά του. Αυτές οι αντιθέσεις εκφράζονται και στη χώρα μας, κυρίως μέσα από την αντιπαράθεση ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ, που κλιμακώθηκε τις τελευταίες μέρες, εντείνοντας τους εκβιασμούς και τις αυταπάτες απέναντι στις λαϊκές οικογένειες.

Η κυβέρνηση, από τη μια, υπόσχεται τη σταθερότητα, την «έξοδο από τα μνημόνια» και την επιστροφή στην καπιταλιστική ανάκαμψη και, από την άλλη, κόβει και ράβει νέους αντιλαϊκούς νόμους. Αλλωστε, αυτή είναι η επόμενη ημέρα της «ανάκαμψης και της εξόδου από τα μνημόνια». Μονιμοποίηση των παλιών και υλοποίηση νέων αντιλαϊκών μέτρων. Οσοι περιγράφουν, βέβαια, τη «μετά μνημόνιο εποχή» κρατάνε μικρό καλάθι για το λαό, γιατί ο στόχος είναι η εφαρμογή των αναγκαίων για το κεφάλαιο μεταρρυθμίσεων, η ανταγωνιστικότητα, η απελευθέρωση αγορών, η «προσέλκυση επενδύσεων» στο έδαφος των τσακισμένων εργατικών και λαϊκών δικαιωμάτων.

Από την άλλη μεριά, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγγέλλει ότι η κυβέρνηση δημιουργεί το «χάος». Αναγνωρίζει το χρέος για το οποίο δεν ευθύνεται ο λαός και υπόσχεται απλά καλύτερη διαπραγμάτευση, υποθηκεύοντας τελικά τις ζωές μας. Κρύβει ότι τα μνημόνια διαρκείας που έχει αποφασίσει η ΕΕ θα παραμείνουν, ενώ οι σύμμαχοί του από το Νότο εφαρμόζουν την ίδια ακριβώς αντιλαϊκή πολιτική στις χώρες τους.

Η επεκτατική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι τίποτε άλλο από το να «χρηματοδοτηθεί η ανάπτυξη με δημόσιες επενδύσεις», που τελικά θα συμβάλουν στην αύξηση της κερδοφορίας επιχειρηματικών ομίλων, θα δώσουν ζεστό χρήμα στα μονοπώλια. Καμία σχέση δεν έχει με τα δικαιώματα του λαού, που σαρώνονται είτε με την επεκτατική, είτε με την περιοριστική πολιτική. Γι’ αυτό και οι δηλώσεις για «συνέχεια του κράτους», για «ισοσκελισμένους προϋπολογισμούς». Ακόμα και «για συνέχιση» της λεγόμενης «μνημονιακής πολιτικής», αν δεν εξασφαλιστεί η κοινοβουλευτική πλειοψηφία.

Τα διαπιστευτήρια που δίνει ο ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΕ, στο ΝΑΤΟ, στο εκμεταλλευτικό σύστημα έχουν αντίκρισμα. Ενώ η ΝΔ αξιοποιεί διάφορες παρεμβάσεις ενάντια στον ΣΥΡΙΖΑ, ο ίδιος αξιοποιεί παρεμβάσεις διεθνών Μέσων που μιλάνε για τη «στροφή προς τον ρεαλισμό» κι αναγνωρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει καμιά σχέση με το 2010, και ότι κλειδί για την άνοδό του είναι «ένας πιο ήπιος τόνος»! «Η στροφή στον ρεαλισμό» είναι ουσιαστικά η πορεία ολοκλήρωσης της σοσιαλδημοκρατικοποίησης του ΣΥΡΙΖΑ, η εξέλιξή του στον άλλο πόλο διαχείρισης του συστήματος. Κι αυτό το διαβάζει κανείς στις θέσεις του, το ακούει στις τοποθετήσεις των στελεχών του, το βλέπει στις πρωτοβουλίες του. Κι ας μην ξεγελάνε κανέναν οι τελευταίοι δικομματικοί καβγάδες. Ετσι παίζεται το διπολικό παιχνίδι, για να δημιουργήσουν συνθήκες ακραίας πόλωσης με το λαό τρομοκρατημένο, στη γωνία να περιμένει παλιούς και νέους «σωτήρες».

Η «καπιταλιστική ανάκαμψη», είτε με σχέδιο ΝΔ είτε με σχέδιο ΣΥΡΙΖΑ, περνά μέσα από το ξεζούμισμα των εργαζομένων

Η καπιταλιστική ανάκαμψη, είτε με το σχέδιο της ΝΔ είτε με το σχέδιο της «παραγωγικής ανασυγκρότησης» που προτείνει ο ΣΥΡΙΖΑ, περνάει μέσα από το ξεζούμισμα των εργαζομένων. Γιατί είναι όρος και ανάγκη για το σύστημα η εξασφάλιση φτηνότερης εργατικής δύναμης και η διασφάλιση μιας σειράς ρυθμίσεων ευνοϊκών για το κεφάλαιο, όπως φοροαπαλλαγές, απαλλαγές ασφαλιστικών εισφορών, ιδιωτικοποιήσεις που θα πλήξουν τα δικαιώματά μας στην Υγεία, την Παιδεία, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό και μια σειρά άλλες πλευρές.

Μέσα στην αντιλαϊκή ΕΕ, που επιτίθεται σε όλους τους λαούς όλων των κρατών – μελών της για τα συμφέροντα των μονοπωλίων, μέσα στο οικονομικό σύστημα που έχει φέρει την κρίση και τη λαϊκή χρεοκοπία, η αναζήτηση κυβερνητικής λύσης είναι κι άλλος χαμένος χρόνος, με τραγικές συνέπειες για τη ζωή μας. Η αντιλαϊκή πολιτική δεν ανατρέπεται μέσα από εναλλαγή κυβερνήσεων που κινούνται στον ίδιο δρόμο, της ΕΕ και της ανάκαμψης των κερδών των μονοπωλίων. Αυτός ο δρόμος, από όποια λωρίδα κι αν τον περπατήσεις, οδηγεί σε αδιέξοδο για τις λαϊκές ανάγκες.

Η καπιταλιστική κρίση έχει οξύνει συνολικότερα τους ενδοϊμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς, για το φυσικό αέριο, το πετρέλαιο, τους ενεργειακούς αγωγούς, τις αγορές. Αυτό δείχνουν η κλιμάκωση του ιμπεριαλιστικού πολέμου στη Μέση Ανατολή. Η έκρυθμη κατάσταση στην Ουκρανία. Οι πολεμικές επεμβάσεις με διάφορα προσχήματα στην Αφρική. Η κατάσταση στην Κύπρο, με την προκλητική παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της και ο κίνδυνος νέου διχοτομικού σχεδίου. Οι γκρίζες ζώνες στο Αιγαίο. Η όξυνση του εθνικισμού στα Βαλκάνια. Οι εξελίξεις διαμορφώνουν το έδαφος ακόμα και για γενικευμένη ιμπεριαλιστική αναμέτρηση. Οι καπιταλιστές όσα δε λύνουν σε συνόδους και συνομιλίες τα λύνουν με τα όπλα.

Ολες αυτές οι εξελίξεις αποδεικνύουν ότι η συμμετοχή της Ελλάδας στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ δεν εξασφαλίζει τον ελληνικό λαό, τη νεολαία από την ιμπεριαλιστική επιθετικότητα. Ισα – ίσα η βαθύτερη και ενεργή εμπλοκή στους ιμπεριαλιστικούς σχεδιασμούς και πολέμους γεννάει κινδύνους.

Η ΕΕ δεν είναι «απάνεμο λιμάνι» για τους λαούς, που εξασφαλίζει «ειρήνη και ευημερία», ούτε μπορεί να γίνει ΕΕ των λαών, όπως υποστηρίζουν ο ΣΥΡΙΖΑ και οπορτουνιστικές δυνάμεις. Είναι λυκοσυμμαχία των καπιταλιστών ενάντια στα λαϊκά συμφέροντα, είναι αντιδραστικός οργανισμός και δεν αλλάζει.

Από τη φύση της η ΕΕ εντείνει τον αντικομμουνισμό, ο οποίος είναι επίσημη κρατική ιδεολογία. Η επίθεση στο Κόμμα και ο εντεινόμενος αντικομμουνισμός είναι προπομπός για συνολικότερη επίθεση στο λαό. Η συγκυβέρνηση ακολουθεί το δόγμα «Νόμος και τάξη», με πολλά παραδείγματα από το προηγούμενο Συνέδριο, όπως το χτύπημα στη Χαλυβουργία, τη σύλληψη των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ, τα αγροτοδικεία, την προσπάθεια και νομοθετικού χτυπήματος της συνδικαλιστικής δράσης και της απεργίας. Τα παραδείγματα που έχουμε από την παρέμβαση εισαγγελέων για τις καταλήψεις μαθητών σε σχολεία και στα πανεπιστήμια με αφορμή τη φύλαξη των πανεπιστημίων. Οσο θα δοκιμάζεται η αστική εξουσία με τις αντιφάσεις, τα αδιέξοδά της και θα προκαλούν λαϊκή δυσαρέσκεια τόσο θα δυναμώνει την καταστολή, την τρομοκρατία, τη βία ενάντια στους αγώνες της εργατικής τάξης, τους νέους και τις νέες. Ομως, η μαζικότητα και η αποφασιστικότητα είναι το όπλο της εργατικής και λαϊκής πλειοψηφίας.

Η πείρα των αγώνων του ταξικού κινήματος σημάδεψε την περίοδο από το προηγούμενο Συνέδριο, μαζί με τις δυσκολίες που γεννά ο αρνητικός συσχετισμός, η μαζική ανεργία, η κρατική και εργοδοτική τρομοκρατία, η συντηρητική αναδίπλωση, ο ρεφορμισμός και ο οπορτουνισμός.

Εχουμε μπει πλέον σε νέα φάση, αντιμετωπίζουμε νέα στοιχεία στην ταξική πάλη. Στην προσπάθεια να επιδράσουμε στη νεολαία, για να εντάσσεται δυναμικά, να ενισχύει τους ταξικούς αγώνες. Συνυπάρχουν νέες δυσκολίες αλλά και ορισμένες δυνατότητες, που σχετίζονται με τις εργασιακές σχέσεις, την αύξηση της ανεργίας και της εργασιακής περιπλάνησης, την κινητικότητα, την εφαρμογή των αναδιαρθρώσεων στην Παιδεία. Δυσκολίες που προκύπτουν και από τα τεχνάσματα της αστικής τάξης, το οπλοστάσιο που χρησιμοποιεί σε συνθήκες συνεχών εξελίξεων. Από τη μια, διαμορφώνουν όρους μειωμένων απαιτήσεων, στοιχεία συμβιβασμού, βάζουν εμπόδια στην ανάπτυξη της συνείδησης, στην ανάγκη συνδικαλιστικής οργάνωσης, συμμετοχής και δράσης. Ενώ, από την άλλη, οι αντιφάσεις του συστήματος, η πορεία επιδείνωσης των όρων ζωής, κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες δημιουργούν και ριζοσπαστικές διαθέσεις, που μπορούν να αξιοποιηθούν με τη σχεδιασμένη παρέμβασή μας.

Η πείρα που έχουμε κερδίσει είναι πολύτιμη, είναι το έδαφος για να δυναμώσει η δράση μας τα επόμενα χρόνια, να αντιπαλέψουμε τις δυσκολίες, να αντιμετωπίσουμε τις αδυναμίες μας. Βγαίνουμε πιο ώριμοι, καθώς δώσαμε σκληρούς αγώνες τα προηγούμενα χρόνια με τις απεργιακές μάχες και άλλες αναμετρήσεις. Ενάντια στην πολύπλευρη επίθεση της αστικής τάξης, που αξιοποίησε πολλά μέσα ενάντια στο ΚΚΕ και το εργατικό – λαϊκό κίνημα.

Γίνεται πιο επεξεργασμένη προσπάθεια για να σέρνεται ο λαός σε θολή, τυφλή αγανάκτηση και να αξιοποιείται το κίνημα για σχεδιασμούς του συστήματος. Για το χτύπημα του εργατικού – λαϊκού κινήματος αξιοποιήθηκε συνδυασμένα και στηρίχτηκε τόσο το ρεύμα του ρεφορμισμού – οπορτουνισμού όσο και το φασιστικό. Αυτό είναι ένα στοιχείο της σύγχρονης ταξικής πάλης που δεν είναι μόνο ελληνικό φαινόμενο.

Παλέψαμε στο πλάι του Κόμματος για το περιεχόμενο του αγώνα, για να μην περάσει ο αποπροσανατολισμός και η ενσωμάτωση. Ιδιαίτερα μετά τις εκλογές του 2012, που φάνηκε ο επιζήμιος ρόλος του ΣΥΡΙΖΑ, της λογικής περί ενότητας της αριστεράς. Αυξήθηκε η πίεση για άμεση λύση και η πίεση προς το Κόμμα για συμμετοχή σε αστική κυβέρνηση. Η στάση, όμως, του ΚΚΕ αποτελεί σημαντική παρακαταθήκη και πείρα.

Συμπεράσματα από την καθοδηγητική μας δουλειά

Συμπεράσματα από την καθοδηγητική μας δουλειά στη νεολαία, από το δρόμο που χαράζουμε για την κινητοποίηση και τη συμμετοχή των νέων στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες.

Με μεγαλύτερη οξύτητα μπαίνει σήμερα η ανάγκη της ανασύνταξης, ώστε να μη γίνεται το κίνημα υπηρέτης της αστικής κυβερνητικής εναλλαγής αλλά παράγοντας για την ανατροπή. Απαιτεί από εμάς να γίνουμε πιο ικανοί στην οργάνωση και την καθοδήγηση των αγώνων της νεολαίας για τα δικαιώματά της, για τη συμμετοχή της στην ταξική πάλη. Αναπτύσσοντας την ικανότητά μας να συζητάμε και να κερδίζουμε νέες μάζες που βλέπουν γενικά εχθρικά το σύστημα αλλά δεν έχουν κερδηθεί σήμερα με τη γραμμή ρήξης και ανατροπής του.

Με τη δύναμη του προσωπικού παραδείγματος, της αγωνιστικής, μαχητικής στάσης, της ανυποχώρητης δράσης, με την υπεροχή των ιδεών μας, με την όλο και μεγαλύτερη ικανότητα συσπείρωσης νέων να συμβάλουμε ώστε να δυναμώνει το κύρος του Κόμματος και της ΚΝΕ. Αντιμετωπίζοντας τόσο την προπαγάνδα περί «συστημικού» ΚΚΕ, που στόχο έχει να πλήξει το ηθικό κύρος του, να το αποκόψει από μάζες νέων, να το βάλει στο ίδιο τσουβάλι με τα αστικά και οπορτουνιστικά κόμματα, όσο και την πίεση για προσαρμογή στο σύστημα, που αναπτύσσονται ταυτόχρονα.

Να αποκτήσουμε μεγαλύτερη τόλμη, αυτοπεποίθηση και αποφασιστικότητα. Κάθε όργανο και ΟΒ να κατοχυρώνει το ρόλο του ως πρωτοπόρο τμήμα του εργατικού, μαθητικού, φοιτητικού κινήματος, για την αγωνιστική ανασυγκρότησή τους, την προώθηση της κοινωνικής Λαϊκής Συμμαχίας. Με μαχητικό πνεύμα συσπείρωσης και δράσης, πρωτοπόρας δουλειάς. Απαιτείται από όλους μας πρωτοβουλία, πλατύ άνοιγμα, διείσδυση σε νέους χώρους.

Επιδιώκουμε να έχουμε την πρωτοβουλία των κινήσεων ή να κατακτάμε την πρωτοβουλία των κινήσεων σε μια διαδικασία. Με στόχο στον αγώνα που ξεκινάει και είναι λογικό να προβάλλει άμεσες διεκδικήσεις, να κατακτιέται στην πράξη ο προσανατολισμός που δίνει σωστή απάντηση στα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι και οι νέες. Με τα μονοπώλια και υποταγή στην κυριαρχία τους ή με το λαό και ενάντια στην εξουσία τους.

Για τη δράση μας στην εργατική και άνεργη νεολαία, στη μαθητεία και την κατάρτιση

Αυτό το διάστημα παλέψαμε κόντρα στις μειωμένες απαιτήσεις που καλλιεργεί το εκμεταλλευτικό σύστημα και όσοι το στηρίζουν.

Δίπλα στα προβλήματα των εργασιακών σχέσεων, στην απλήρωτη και ανασφάλιστη δουλειά, στην τρομοκρατία, η εργοδοσία με τους μηχανισμούς της επιδιώκει να μπολιάζει τη σκέψη των εργαζομένων με διάφορα, όπως «… αφού δεν πιάνω τους στόχους της εταιρείας δε χρειάζεται να πληρωθώ», «αν πάει καλά η επιχείρηση, θα έχω κι εγώ δουλειά», «πάλι καλά που έχω δουλειά και ας δουλεύω απλήρωτος ή ανασφάλιστος». Αναπτύσσουν πολύπλευρη παρέμβαση, όπως «ημέρες εργαζομένων», τα «φιλανθρωπικά γκαλά», τις εκδρομές και τα αθλητικά τουρνουά με επεξεργασμένο σχέδιο κατά κλάδο και χώρο δουλειάς.

Θέλει συνεχή προσπάθεια για να αποκτιούνται κριτήρια ώστε να μην ταυτίζει ο νέος το δικαίωμα στη δουλειά με την κερδοφορία του εργοδότη, να σκέφτεται όχι με το τι μπορεί να του δώσει η εργοδοσία αλλά με το πώς αξίζει να ζει με βάση τις δυνατότητες και την ανάπτυξη της παραγωγής. Απαιτείται γι’ αυτό δουλειά με υπομονή, χωρίς βιασύνες. Η δράση μας να εμπνέει, να προσελκύει νέους στη συμμετοχή στον αγώνα, στις μαζικές διαδικασίες. Αυτό σημαίνει ότι χρειάζεται καλή γνώση των εξελίξεων σε κάθε κλάδο και χώρο δουλειάς, το πώς αυτές επηρεάζουν τη ζωή των νέων εργαζομένων και τη στάση τους απέναντι στον αγώνα.

Επίκεντρο συνεχίζουμε να έχουμε τις επιχειρήσεις και τους κλάδους που συγκεντρώνουν νέους εργαζόμενους και εργαζόμενες, με κάθε είδους εργασιακή σχέση, εργαζόμενους φοιτητές, πρακτικάριους από τις σχολές μαθητείας και τα ΤΕΙ.

Η εργασιακή περιπλάνηση, που αντιμετωπίζουν και οι σύντροφοί μας, η κατάσταση του συνδικαλιστικού κινήματος, η άρνηση να γράφονται στα σωματεία συμβασιούχοι, εποινικιαζόμενοι δημιουργούν εμπόδια που χρειάζεται σταθερά να μελετάμε πώς τα αντιπαλεύουμε. Μαζί και τις σχεδιασμένες προσπάθειες της εργοδοσίας, δίπλα στον εκφοβισμό, τις απολύσεις, να προσπαθούν να απομονώσουν συντρόφους και άλλους αγωνιστές. Ολα αυτά επιβάλουν πιο συγκεκριμένα μέτρα για την οργάνωση των νέων εργαζομένων, τη συμμετοχή τους στα κλαδικά συνδικάτα. Συνεχή προσπάθεια ώστε να συμβάλλουμε στη λειτουργία των σωματείων με το βλέμμα στραμμένο στην πλειοψηφία της νεολαίας, που είναι έξω από τα σωματεία, έχει επιφυλάξεις για το συνδικαλισμό.

Τα αιτήματα που διαμορφώσαμε για τους νέους εργαζόμενους στα 5μηνα προγράμματα «voucher», η δραστηριότητα που αναπτύξαμε, ο προβληματισμός για εξασφάλιση αγωνιστικής συνέχειας μετά το 5μηνο, η συμβολή στη διαμόρφωση επιτροπών αγώνα μέσα από τα κλαδικά συνδικάτα είναι μία υποδομή. Να επιμείνουμε.

Είναι σύνθετο ζήτημα η συμμετοχή των ανέργων στην πάλη. Επιβεβαιώνεται ότι απαιτεί ευκινησία στις μορφές οργάνωσης και κατά κλάδο και στον τόπο κατοικίας. Εχουμε πλέον μία καλύτερη πείρα, από την πρόσφατη προσπάθεια να συγκροτηθούν δεκάδες Επιτροπές Ανέργων, να αναβαθμιστεί το περιεχόμενο λειτουργίας και δράσης τους, να αξιοποιηθούν στέκια σε γειτονιές, από την ανάπτυξη της αλληλεγγύης, της πάλης για την προστασία των οικογενειών τους. Είναι θετική η προσπάθεια που γίνεται σε μία σειρά χώρους από Επιτροπές Ανέργων για την ενημέρωση, την κοινή δράση και την επικοινωνία, αξιοποιώντας μορφές όπως η έκδοση εφημερίδας ή το site με προσαρμοσμένο περιεχόμενο, μαζί βέβαια με ένα πλέγμα δραστηριοτήτων και πρωτοβουλιών. Μπορεί να ανοίγει δρόμους ένα πολύμορφο, σταθερό ενιαίο σχέδιο δράσης στους άξονες «Καταγραφή – Ενημέρωση των νέων ανέργων – Διεκδικήσεις – Δραστηριότητες – Συμμετοχή».

Εδώ και αρκετά χρόνια αποτελεί στόχο της ΕΕ και των μονοπωλιακών ομίλων η στροφή περισσοτέρων νέων προς στην τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση. Με τις αλλαγές επιδιώκουν, από τη μια, να εκπαιδεύσουν τη νέα βάρδια της εργατικής τάξης, «βγάζοντας» μέσα από τις σχολές ειδικευμένους εργαζόμενους για να εξυπηρετήσουν το σχεδιασμό που έχουν για επενδύσεις σε μια σειρά κλάδους και τομείς και, από την άλλη, μέσα από τη γενίκευση του θεσμού της μαθητείας επιδιώκουν να τροφοδοτήσουν τις επιχειρήσεις με φτηνούς, χωρίς δικαιώματα εργαζόμενους. Συμφέρει την εργοδοσία να διαπαιδαγωγηθούν ως εργαζόμενοι που πρέπει να υποτάσσουν τις δικές τους ανάγκες στις ανάγκες των αφεντικών, να μάθουν να δουλεύουν με σκυμμένο το κεφάλι. Μέσα στις σχολές, στις αίθουσες διδασκαλίας, εκτός από την ειδικότητα, οι σπουδαστές διδάσκονται και μια σειρά αντιδραστικά ιδεολογήματα και κατευθύνσεις της ΕΕ.

Καθοριστικό στη δική μας παρέμβαση ήταν και είναι η επεξεργασία της πρότασής μας για την τεχνικοεπαγγελματική εκπαίδευση. Η κατάσταση σε πολλές σχολές κατάρτισης είναι εκρηκτική και απαιτεί αποφασιστική παρέμβαση της ΚΝΕ και των σωματείων. Διαμόρφωση σχεδίου αγωνιστικών πρωτοβουλιών για το περιεχόμενο των σπουδών, το κόστος και τις ελλείψεις, τους όρους πρακτικής και την προοπτική των σπουδαστών στον κλάδο που σπουδάζουν. Η σταθερότητα σε έναν τέτοιο σχεδιασμό είναι όρος για την οργάνωση της πάλης, για την ενίσχυση των σπουδαστικών συμβουλίων, το συντονισμό τους, τη σύνδεσή τους με το εργατικό κίνημα.

Αναδείχθηκε σωστά από τη συζήτηση ότι η ανάγκη εξειδίκευσης της δουλειάς μας στους νέους μετανάστες είναι ζήτημα αποφασιστικής σημασίας για την ανασύνταξη του συνδικαλιστικού κινήματος, την καλλιέργεια της ταξικής ενότητας. Ενα μεγάλο ποσοστό είναι μετανάστες δεύτερης γενιάς που αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα μετά τα 18 για να βγάλουν ταυτότητα, χαρτιά παραμονής. Αξιοποιείται ως μέσο εκβιασμού από εργοδοσία και μηχανισμούς. Σε συντονισμό με το Κόμμα, αξιοποιούμε τα θετικά βήματα από την παρέμβαση σωματείων, Λαϊκών Επιτροπών που λειτουργούν και «σχολεία γλώσσας». Είναι απαραίτητο η παρέμβαση να ξεκινάει από όσο πιο νωρίς στα παιδιά μεταναστών που βρίσκονται στα σχολεία, σε ΕΠΑΛ.

Για τη δράση μας στα σχολεία

Σωστά εκτιμήσαμε τις διαθέσεις που διαμορφώνονταν και κλιμακώσαμε με στόχο να ωριμάζει και να εμπλουτίζεται το περιεχόμενο και η κατεύθυνση του αγώνα, τα αιτήματα, η οργάνωση του μαθητικού κινήματος.

Η εφαρμογή του νόμου για την αναδιάρθρωση της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, για το «Νέο Λύκειο» και το «Νέο Τεχνολογικό Λύκειο», η «Τράπεζα Θεμάτων» εντείνουν τους ταξικούς φραγμούς στη μόρφωση, μεγαλώνουν τις δυσκολίες για τους μαθητές και τις οικογένειές τους για την ολοκλήρωση του σχολείου, θέλουν να σπρώξουν περισσότερους στην ψευτοκατάρτιση και κύρια στη σκλαβιά της μαθητείας. Αποτελούν συνέχεια της πολιτικής ΕΕ και των κυβερνήσεων που τη στηρίζουν για την εκπαίδευση. Ενώ τα προβλήματα που βιώνουν τα παιδιά των ανέργων, εργατών, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, εκτός σχολείου, στα σπίτια τους είναι ακόμα μεγαλύτερα.

Δεν είναι όμως μόνο οι όροι ζωής και μόρφωσης που χειροτερεύουν. Η κυρίαρχη ιδεολογία διδάσκεται προσαρμοσμένα μέσα στα σχολεία. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα των νέων σχολικών βιβλίων της «Πολιτικής Παιδείας», όπου αναφέρεται μεταξύ πολλών άλλων: «Κάθε εκπαιδευτικό σύστημα μεταδίδει γνώσεις, δεξιότητες, στάσεις. Αλλά, συγχρόνως, θέλει να μεταδώσει και τις αρχές και αξίες του υπάρχοντος κοινωνικού συστήματος και έτσι λειτουργεί ως παράγοντας αναπαραγωγής του….». Διδάσκεται η υποταγή, ο ρεαλισμός του συστήματος, η συκοφάντηση του σοσιαλισμού. Ενισχυτικά σε αυτήν την κατεύθυνση αξιοποιούνται τα σχολικά project, διάφορα προγράμματα της ΕΕ και του υπουργείου, δρουν πολιτικές δυνάμεις, γίνονται παρεμβάσεις από καθηγητές, εκδηλώσεις, συζητήσεις, διαγωνισμοί που πραγματοποιούν και μεγαλοεπιχειρηματίες μέσα στα σχολεία.

Η παρέμβασή μας πρέπει να περιλαμβάνει πιο αποφασιστικά την πάλη για το περιεχόμενο των μαθημάτων, να διαμορφώνει ρεύμα αντιπαράθεσης και αναμέτρησης με τις πολύπλευρες παρεμβάσεις. Να φτάνει στα θρανία το μάθημα του αγώνα, της συλλογικής δράσης και διεκδίκησης. Δυναμώνοντας την αγωνιστική στάση και την αλληλεγγύη συνολικά για τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι μαθητές στη μόρφωση, στη ζωή, για το μέλλον τους, για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι οικογένειές τους. Να αξιοποιήσουμε βήματα που έχουν γίνει αλλά δεν έχουν γενικευτεί στην ανάπτυξη πλούσιας πολύμορφης δραστηριότητας γύρω από το σύνθημα «Δίνουμε ζωή στο σχολείο, κάνουμε τη ζωή σχολείο».

Ανεβάζοντας συνολικά τη δραστηριότητα της ΚΝΕ μέσα και γύρω από τα σχολεία, για να διαμορφώνεται και να μεγαλώνει ο περίγυρος σε κάθε σχολείο. Δυναμώνοντας τις προσπάθειες με τα Μαθητικά Φεστιβάλ, με δραστηριότητα όλο το χρόνο.

Μαζί με την προώθηση των μέτρων κλιμακώθηκαν, ταυτόχρονα, τα κρούσματα τρομοκρατίας στα σχολεία, με εισαγγελικές και αστυνομικές παρεμβάσεις και δίκες μαθητών. Η κατεύθυνση που υπάρχει συνολικά για ποινικοποίηση της πολιτικής δράσης στα σχολεία φαίνεται πιο καθαρά σήμερα. Δεν είναι τυχαίο ότι και όλη η συζήτηση που έχει ανοίξει για υποκινούμενους αγώνες, το υποκριτικό επιχείρημα «έξω τα κόμματα, η πολιτική» που πάει και έρχεται ξεκινάει από την κυβέρνηση, το υπουργείο, διάφορα ΜΜΕ και ανακυκλώνεται από διευθυντές, καθηγητές και άλλες πολιτικές δυνάμεις που δρουν στους μαθητές.

Δουλεύουμε ώστε να οργανώνεται η δραστηριότητα, η συζήτηση και η ανάπτυξη της πάλης σε επίπεδο σχολικής μονάδας. Ξεκινώντας από εκεί που υπάρχουν ΚΝίτες και φίλοι της Οργάνωσης, αξιοποιώντας τα 15μελή και τα 5μελή ως μορφή συλλογικής και αγωνιστικής δράσης μέσα σε κάθε σχολείο. Για την μαζικοποίηση των αγώνων, την κατεύθυνση της πάλης, να μην είναι ευάλωτοι σε προσπάθειες, από τη μία, τρομοκράτησης και, από την άλλη, χειραγώγησης και ενσωμάτωσης. Κόντρα στις προσπάθειες για να εμποδιστεί η ανάπτυξη ριζοσπαστικών χαρακτηριστικών γύρω απ’ το τι υπηρετεί το νέο σχολείο, το ρόλο της ΕΕ και των κατευθύνσεών της.

Πρωτοστατούμε στη δημιουργία συντονιστικών σε επίπεδο πόλης αλλά και γενικότερα. Ο συντονισμός προκύπτει αντικειμενικά όταν υπάρχουν αγωνιστικές διαδικασίες και στο βαθμό που δεν υπάρχει άλλο όργανο πάλης. Ταυτόχρονα, πιστεύουμε ότι χρειάζονται εκλεγμένα όργανα πάλης σε επίπεδο πόλεων, ίσως και πανελλαδικά. Ισως και μόνιμη μορφή συσπείρωσης, πέρα από το συντονισμό. Να δώσουμε ακόμη μεγαλύτερο βάρος στα ΕΠΑΛ. Χρειάζεται να επιμείνουμε στη συγκέντρωση δυνάμεων και προσπαθειών για τη διαμόρφωση «κέντρων αγώνα» σε συγκεκριμένα επαγγελματικά λύκεια. Η μελέτη για το πλαίσιο με το οποίο παρεμβαίνουμε, η καλύτερη διαμόρφωση στόχων πάλης χρειάζεται να αναβαθμιστούν σημαντικά.

Για τη δράση μας στους φοιτητές και σπουδαστές

Στοχεύουμε στο να διαμορφώνονται αντιστάσεις στο πέρασμα και την εφαρμογή των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων στην Ανώτατη Εκπαίδευση, που συνδυάζουν την υποχρηματοδότηση των ιδρυμάτων με την άμεση εμπλοκή τμημάτων του κεφαλαίου στη συνολική τους λειτουργία και όχι μόνο στην Ερευνα. Να κατακτιέται προσανατολισμός πάλης για τις σύγχρονες ανάγκες ενάντια στις κατευθύνσεις της ΕΕ και τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, να δυναμώνει η οργάνωση των φοιτητών και σπουδαστών. Να πάρει χαρακτήρα μορφωτικής – ιδεολογικής – πολιτιστικής αντεπίθεσης η αντιπαράθεση μέσα στα αμφιθέατρα με τις αντιεπιστημονικές θεωρίες, με τη διαστρέβλωση και παραχάραξη της ιστορικής αλήθειας, το σκοταδισμό και τις αναχρονιστικές αντιλήψεις.

Ενα τμήμα φοιτητών τελειώνοντας το πανεπιστήμιο μπορεί να στελεχώνει την καπιταλιστική παραγωγή, το αστικό κράτος, την εκπαίδευση, ερευνητικά κέντρα, επιτελεία, ινστιτούτα, άλλους αστικούς θεσμούς. Το μεγάλο, όμως, τμήμα των φοιτητών και σπουδαστών είναι το αυριανό ειδικευμένο εργατικό δυναμικό, οι μισθωτοί ή αυτοαπασχολούμενοι επιστήμονες. Η παρέμβασή μας με βάση και τον κλάδο και τις προοπτικές του συμβάλλει στο να προετοιμάζονται οι φοιτητές – σπουδαστές και για το μέλλον τους.

Το ΜΑΣ, όταν δημιουργήθηκε, το 2009 συσπείρωνε 10 φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους. Στην τελευταία πανελλαδική του συνάντηση συμμετείχαν 28 σύλλογοι. Το κάλεσμά του για συμμετοχή στο πανελλαδικό συλλαλητήριο ακολούθησαν 67 φοιτητικοί, σπουδαστικοί και εστιακοί σύλλογοι. Τα όποια βήματα, όμως, έχουν γίνει δεν έχουν κατοχυρωθεί. Η έλλειψη λειτουργίας των οργάνων του φοιτητικού και σπουδαστικού κινήματος και η απειρία από το πώς αυτά λειτουργούν, μιας και μιλάμε για χρόνια άσχημη κατάσταση, οδηγούν στο να φεύγει από το επίκεντρο της δράσης μας ο σύλλογος, η οργάνωση δράσης κατά έτος. Είναι πλέον κρίσιμο ζήτημα να διορθώσουμε και να ξεπεράσουμε αδυναμίες στη δουλειά μας. Για να δυναμώνει ως αντιμονοπωλιακή συσπείρωση συλλόγων, Γενικών Συνελεύσεων, αγωνιστών συνδικαλιστών, επιτροπών ετών και Επιτροπών Αγώνα. Να κερδίζει νέες δυνάμεις, αλλάζοντας συσχετισμούς σε συλλόγους και με την άνοδο των εκλογικών σχημάτων που το στηρίζουν. Να αναβαθμιστεί η παρέμβαση με βάση το περιεχόμενο σπουδών, τον κλάδο και τις προοπτικές του, να βαθύνει η συμπόρευση του φοιτητικού – σπουδαστικού με το εργατικό – λαϊκό κίνημα.

Εχουμε περιθώρια για να εμπνεύσουμε τη συμμετοχή, στο ΜΑΣ να ακουμπάει κάθε θετική τάση και εκδήλωση ριζοσπαστισμού. Να δουλεύουμε από κοινού με φοιτητές που προσεγγίζουν για πρώτη φορά μαζικές διαδικασίες, που συμμετέχουν χωρίς πείρα από τη διαπάλη, τη διαμόρφωση αιτημάτων, τις μορφές πάλης, την αναγκαία κατεύθυνση που πρέπει να έχει ο αγώνας.

Οι επιτροπές ετών και εξαμήνων, οι συνελεύσεις ετών και εξαμήνων μπορούν να είναι πυρήνες αυτής της προσπάθειας για την ανασύνταξη και οργάνωση του φοιτητικού κινήματος. Σημαντικό ρόλο μπορούν να έχουν επιτροπές και ομάδες πολιτιστικές, αθλητικές, αλληλεγγύης, εκδόσεις των συλλόγων. Το ενδιαφέρον των νέων για το αντικείμενο σπουδών, για το επάγγελμα, μπορεί να αποτελέσει σημαντική βάση για να αναπτύσσεται η κοινή δράση και πρωτοβουλία φοιτητικών συλλόγων με εργατικά σωματεία. Ταυτόχρονα, να επεξεργαζόμαστε καλύτερα τα αιτήματα, τις μορφές οργάνωσης και πάλης για τους εργαζόμενους φοιτητές και σπουδαστές, τους πρακτικάριους.

Απαιτείται από εμάς να διεξάγουμε τη διαπάλη πιο επεξεργασμένα, πιο εύστοχα, με τις άλλες δυνάμεις που δρουν στις σχολές, ενάντια σε απόψεις, επιχειρήματα και ενέργειες που αναπαράγονται και εμποδίζουν ή δυσκολεύουν την ενεργή συμμετοχή και την οργάνωση του κινήματος.

Για τη δράση μας στον τόπο κατοικίας

Επιδιώκουμε η δράση μας στα σωματεία, στους χώρους δουλειάς, στα σχολεία και τις σχολές να επεκτείνεται σε γειτονιές, σε πόλεις και χωριά. Μεγάλο ποσοστό νεολαίας είναι εκτός χώρων εκπαίδευσης, κατάρτισης, έξω από χώρους δουλειάς. Ενα μέρος της εργαζόμενης νεολαίας μετακινείται συνεχώς με τη γενίκευση της εργασιακής περιπλάνησης. Πολλοί νέοι και νέες συχνάζουν και δραστηριοποιούνται σε πολύμορφες συλλογικές δραστηριότητες, αθλητικές και πολιτιστικές, που αναπτύσσονται σε γειτονιές.

Επιβεβαιώθηκε από τη συζήτηση η ανάγκη και τα περιθώρια να δράσουμε και να επιδράσουμε, να αποκτήσουμε επαφή με πολιτιστικούς συλλόγους, αθλητικά σωματεία. Να γενικεύσουμε την αξιοποίηση στεκιών – πολυχώρων σε εργατικές και λαϊκές συνοικίες. Υπάρχει πλέον μια υποδομή σε ανθρώπινο δυναμικό, επεξεργασίες και εμπειρία που μας επιτρέπει να αναπτύξουμε πλούσιο πολιτικό, πολιτιστικό, αθλητικό, διαφωτιστικό πρόγραμμα σε χώρους δουλειάς, σχολεία και σχολές, σε γειτονιές, δίπλα στο κύριο μέτωπο της οργάνωσης της πάλης με βάση το σύνολο των σύγχρονων αναγκών της νεολαίας από τα εργατικά – λαϊκά στρώματα.

Με πρωτοβουλία και δημιουργικότητα αναπτύσσουμε δράση, καλλιεργώντας την εχθρότητα προς το κεφάλαιο και οικοδομώντας κίνημα αλληλεγγύης και πάλης για την προστασία των ανέργων και των λαϊκών οικογενειών. Αναπτύσσουμε πρωτοβουλίες και διεκδικήσεις από την κυβέρνηση, την περιφερειακή και τοπική διοίκηση, που αφορούν τις σύγχρονες ανάγκες των νέων ζευγαριών, για τα προβλήματα των νέων μεταναστών. Ετσι συμβάλλουμε να ζωντανέψει η λειτουργία των φορέων που απαρτίζουν τη Λαϊκή Επιτροπή, τις Επιτροπές Αγώνα στις γειτονιές με τη στήριξη και τη συμμετοχή στην πάλη των νέων, ειδικά των νέων γυναικών.

Στη συζήτηση για τις Θέσεις του ΚΣ απασχόλησε το κρίσιμο θέμα της δράσης ενάντια σε όλα τα ναρκωτικά. Τη ναρκωκουλτούρα την αντιμετωπίζουμε σε πολλούς χώρους και ως εμπόδιο στη συσπείρωση νέων. Πρέπει να δυναμώσει και να συστηματοποιηθεί η πάλη ενάντια στη χρήση και την εξάρτηση από τα ναρκωτικά, ενάντια σε κάθε προσπάθεια του συστήματος να τσακίσει τη συνείδηση της νεολαίας, να τη δέσει με τα αόρατα νήματα του φόβου, του κοινωνικού αποκλεισμού, να τη μάθει να ζει με υποκατάστατα.

Συνολικά χρειάζεται να πυκνώσουν οι πολύμορφες πρωτοβουλίες ανάδειξης της σύγχρονης πραγματικότητας γύρω από το ζήτημα της εξάρτησης και, ταυτόχρονα, η διεκδίκηση από το κράτος μέτρων και πολιτικών ενημέρωσης, πρόληψης, δημόσιων και δωρεάν προγραμμάτων απεξάρτησης, μέτρα επανένταξης.

Ορισμένα καθοδηγητικά ζητήματα για πιο γερή και μαζική ΚΝΕ

Στην προσυνεδριακή διαδικασία απασχόλησε πολύπλευρα το ζήτημα της λειτουργίας των ΟΒ, αναδείχτηκαν θετικές και αρνητικές πλευρές. Είναι ένα ζήτημα που μας απασχολεί σταθερά, εκτός των άλλων γιατί το δυναμικό της ΚΝΕ ανανεώνεται γρήγορα. Αυτό μας υποχρεώνει σε μια διαρκή διαπαιδαγωγητική δουλειά, σε συστηματική προσπάθεια, για να μεταδίδεται η πείρα. Σε συνδυασμό με το ότι δε δρούμε σε γυάλα, είμαστε διαρκώς αντιμέτωποι με τη δράση του αντιπάλου, του πολυπλόκαμου μηχανισμού του, των κομμάτων του.

Στις Θέσεις προσπαθούμε να στρέψουμε όλη την προσοχή στο εξής: Στην εξασφάλιση πλούσιας εσωοργανωτικής ζωής και δραστηριότητας, με σωστή λειτουργία. Κυρίως, θέλουμε να μπει στο επίκεντρο αυτό που εκδηλώθηκε σε μεγάλο βαθμό στις εκλογοαπολογιστικές συνελεύσεις των ΟΒ: Η δυσκολία του πώς οι γενικές κατευθύνσεις, οι γενικοί στόχοι της Οργάνωσης εξειδικεύονται στο χώρο ευθύνης της ΟΒ. Είναι ξεκάθαρο ότι αυτό είναι πρόβλημα της καθοδηγητικής δουλειάς.

Ο στόχος μας είναι όλα τα μέλη της ΚΝΕ, αποκτώντας στέρεες πεποιθήσεις για το σκοπό και το χαρακτήρα της πάλης που διεξάγουμε, να γίνονται όλο και καλύτεροι προπαγανδιστές, διαφωτιστές και οργανωτές των αγώνων της νεολαίας, της συμμετοχής της στους εργατικούς και λαϊκούς αγώνες.

Εχουμε κατακτήσει ένα επίπεδο λειτουργίας. Αυτό ανεβάζει τις απαιτήσεις. Γιατί εξασφάλιση πλούσιας εσωοργανωτικής ζωής και λειτουργίας σημαίνει αναβάθμιση του πολιτικού και ιδεολογικού εξοπλισμού, μορφωτική και πολιτιστική δραστηριότητα, συζήτηση ιδεολογικών και πολιτικών ζητημάτων που βγαίνουν από την παρέμβαση στο χώρο ευθύνης και από την ιδεολογική – πολιτική παρέμβαση του αντιπάλου. Αξιοποίηση, μελέτη και αύξηση της διακίνησης του «Οδηγητή», του «Ριζοσπάστη», της ΚΟΜΕΠ, των εκδόσεων και πλατιά διάδοση και συζήτηση με τα έντυπα υλικά της Οργάνωσης και του Κόμματος.

Εχουμε διαμορφώσει μια υποδομή, με ορισμένα βήματα στην ιδεολογική δουλειά, κυρίως στην εσωκομματική μόρφωση. Ενισχύουμε σεμινάρια, σχολές, οργανωμένα μαθήματα ιδεολογικής μόρφωσης. Ταυτόχρονα, αναδεικνύεται η ανάγκη της καλύτερης επεξεργασίας του ιδεολογικού μας μετώπου σε όλους τους χώρους. Να οξύνεται το κριτήριο και τα αισθητήριά μας, για να απαντάμε στην πολυπλόκαμη επίθεση του αντιπάλου, σε ιδεολογήματα, σε αντιδραστικές αντιλήψεις, στις ρεφορμιστικές αυταπάτες που επιδρούν ευρύτερα.

Εξασφάλιση πλούσιας εσωοργανωτικής ζωής και λειτουργίας σημαίνει και επεξεργασία, συζήτηση του σχεδίου δράσης στο χώρο ευθύνης της ΟΒ, στη βάση των γενικότερων κατευθύνσεων. Γνωρίζοντας και μελετώντας τα προβλήματα, τις ανησυχίες, τις διαθέσεις της νεολαίας, των επιχειρημάτων και της δράσης των άλλων δυνάμεων. Σχεδιάζοντας και μελετώντας την πείρα από τη δουλειά, ώστε οι φορείς της νεολαίας στο χώρο ευθύνης να αποκτάνε μαζικότητα, πολύμορφη λειτουργία, αγωνιστικό ταξικό προσανατολισμό. Παρεμβαίνοντας με ευρύτερη οπτική για τις ανάγκες και τους προβληματισμούς των νέων των εργατικών και των λαϊκών οικογενειών.

Σημαίνει όλα τα μέλη να έχουν συγκεκριμένη ευθύνη με βάση τις δυνατότητες, τις κλίσεις τους στο πλαίσιο του καταμερισμού μαζί με τα γενικά καθήκοντα που ισχύουν για όλους, να συμμετέχουν σε ομάδες δουλειάς. Αξιοποιώντας και εξετάζοντας τη γνώμη και των φίλων της Οργάνωσης για την πολιτική του Κόμματος, τις θέσεις και τη δράση της ΚΝΕ. Θέλουμε η λειτουργία και η δράση των ΟΒ να διαμορφώνουν τους όρους, ώστε τα μέλη της ΚΝΕ να αποκτούν την ικανότητα και τη δυνατότητα να αντεπεξέρχονται σε σύνθετες συνθήκες, να αποκτούν την ικανότητα πολύπλευρης παρέμβασης μέσα στη νεολαία, να αντεπεξέρχονται σε όλες τις υποχρεώσεις της υπόλοιπης κοινωνικής τους ζωής.

Επιδιώκουμε να εμπνέουμε ευρύτερα στην οργανωμένη πάλη με ανώτερα ιδανικά και αξίες, που έρχονται σε ρήξη με τη σήψη και τη διαφθορά που γεννά ο καπιταλισμός, με τα αστικά πρότυπα ζωής. Μέσα από τη συλλογική δράση, την αλληλεγγύη, την αγάπη προς τη μόρφωση και την ίδια τη ζωή, με τη δύναμη του προσωπικού παραδείγματος των μελών της ΚΝΕ να καλλιεργούμε την αγωνιστική – μαχητική ανυπότακτη στάση ζωής. Για να κερδίζουμε νέους και νέες στην πάλη για το σοσιαλισμό, μέσα στις γραμμές της ΚΝΕ να διαμορφώνονται πρωτοπόρες αγωνιστικές προσωπικότητες, νεολαίοι κομμουνιστές. Γι’ αυτό η οικοδόμηση και η ανάπτυξη, χρειάζεται να απασχολούν μόνιμα κάθε στέλεχος, κάθε ΟΒ και μέλος της ΚΝΕ ως καθοριστικό ζήτημα για την πορεία της ΚΝΕ, την επίδρασή μας στη νεολαία και την ισχυροποίηση του Κόμματος.

Είναι απαραίτητο να συγκεντρώσει την προσοχή μας, ως ζήτημα που απαιτεί ολοκληρωμένο σχέδιο παρέμβασης μέσα στα τμήματα και τους χώρους της νεολαίας. Με επίκεντρο τις ΟΒ ή ομάδες δουλειάς να αναπτύσσεται συστηματική ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση, σε συνδυασμό με τον προσανατολισμό μας για την οργάνωση της πάλης. Να δημιουργούμε τις προϋποθέσεις με τη συμβολή όλων των μελών της ΚΝΕ, για να διαμορφώνουμε σταθερούς, αγωνιστικούς και πολιτικούς δεσμούς με τη νεολαία. Αναπτύσσοντας ευρύτερο περίγυρο με αντίστοιχη δράση και αντιμετωπίζοντας τους παράγοντες που δυσκολεύουν νέους και νέες να οργανώνονται στην ΚΝΕ. Αξιοποιώντας, δηλαδή, στο έπακρο τις δυνατότητες που μας δίνει η δυναμική της στρατηγικής του Κόμματος, των θέσεών μας στη νεολαία.

Οι αρχές λειτουργίας μας

Ο ταξικός αντίπαλος συνειδητά πολεμάει και καλλιεργεί αρνητικά αντανακλαστικά στην κομμουνιστική δράση, στην οργανωμένη ζωή μέσα από τη λειτουργία και τη δράση της ΚΝΕ, ταυτίζοντάς την με ισοπέδωση της προσωπικότητας, με τη δήθεν στέρηση της ψευδεπίγραφης ελευθερίας να κάνει ο καθένας ό,τι θέλει, όποτε θέλει. Γιατί πολεμάει τη διαδικασία της επαναστατικής προετοιμασίας, τη συνειδητή διεξαγωγή του αγώνα, την ελεύθερη από τις σάπιες αξίες και ιδανικά του συστήματος επιλογή της πάλης ενάντια στο εκμεταλλευτικό σύστημα. Ενώ για εμάς το συλλογικό έργο γίνεται αποτελεσματικότερο, στο βαθμό που η προσωπικότητα του κάθε μέλους της ΚΝΕ, που έχει τα δικά της χαρακτηριστικά, αναπτύσσεται μαχητικά και δημιουργικά.

Τα μέλη της ΚΝΕ ζούμε τις ίδιες δυσκολίες που αντιμετωπίζουν όλοι οι νέοι της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, αλλά αντιμετωπίζουμε καθημερινά και τις δυσκολίες του αγώνα μας που «τραβά για πολύ μακριά», δίνουμε μάχη μ’ έναν αντίπαλο καλά οργανωμένο και αδίστακτο. Γι’ αυτό δεν είναι μόνο υποχρέωση, αλλά και δύναμη για μας να δρούμε καλά οργανωμένοι, με βάση τις αρχές και τους κανόνες συγκρότησης, λειτουργίας και δράσης, που απορρέουν από τον επαναστατικό χαρακτήρα της Οργάνωσής μας. Να δυναμώνουμε καθημερινά τη συνειδητή πειθαρχία.

Να περιφρουρούμε την Οργάνωση από επιθέσεις κάθε λογής αντιπάλων αναπτύσσοντας την επαγρύπνηση. Να υπερασπιζόμαστε παντού, πάντοτε και κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες, χωρίς υποχωρήσεις, τα ιδανικά και τους σκοπούς του ΚΚΕ και της ΚΝΕ. Να περιφρουρούμε την Οργάνωση στην πρακτική μας δουλειά, από τον ταξικό εχθρό και τα κρατικά όργανά του.

Η τήρηση και υπεράσπιση του Καταστατικού είναι υποχρέωση και ευθύνη κάθε μέλους, της κάθε Οργάνωσης και του κάθε οργάνου της ΚΝΕ. Γίνεται αποτελεσματικά όταν η συμφωνία, η συνειδητή αποδοχή του Καταστατικού μετατρέπεται στον καθένα μας, σε κάθε μέλος της ΚΝΕ, σε τρόπο με τον οποίο λειτουργούμε και δρούμε, όταν συμμετέχουμε και συμβάλλουμε στη συζήτηση, με τη γνώμη και τη δράση μας σε όλες τις διαδικασίες της Οργάνωσης, στην ταξική πάλη.

Οι σύντροφοι και οι συντρόφισσες αντιπρόσωποι στο 11ο Συνέδριο έχουν υποχρέωση απέναντι στα χιλιάδες μέλη της ΚΝΕ να συμβάλουν στη διαμόρφωση των αποφάσεων, να αποφασίσουν με ευθύνη. Οι μέχρι τώρα διαδικασίες δείχνουν ότι αυτό θα γίνει.

Με την πίστη που δίνει το δίκιο, με τη γνώση που δίνει η επιστημονική κοσμοθεωρία μας, με νέες δυνάμεις, με το βλέμμα στα σημερινά και αυριανά καθήκοντα, τιμάμε στην πράξη τη συγκλονιστική 100χρονη ιστορική διαδρομή του ΚΚΕ και την 50χρονη της ΚΝΕ, βάζουμε τον πήχη ψηλότερα, ώστε να βάλουμε και τη δική μας «σεμνή υπογραφή στις λεωφόρους του μέλλοντος» του Σοσιαλιστικού αύριο, χωρίς κρίσεις, πολέμους και εκμετάλλευση.

ΑΓΩΝΑΣ – ΤΟΛΜΗ – ΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΑΝΤΟΧΗ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΚΝΕ ΓΕΡΗ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΗ

ΖΗΤΩ ΤΟ 11ο ΣΥΝΕΔΡΙΟ!

Advertisements

Οι Αριστερές δράσεις δημοσιεύουν κάθε σχόλιο. Θεωρούμε ότι ο καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει ελεύθερα τις απόψεις του. Ωστόσο, αυτό δεν σημαίνει ότι υιοθετούμε τις απόψεις αυτές καθώς εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Τα συκοφαντικά ή υβριστικά σχόλια θα διαγράφονται χωρίς προειδοποίηση.

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.